شهادتين بر زبان جارى مىكردند ، ودر نمازهاى جماعت شركت مىكردند اما به حقايق آن توجه نداشتند ودستورات واقعي را عمل نمىكردند .
( 45583 - 45572 )
شعار النار ولا العار ،
سخنى است كه اشخاص خودخواه ومتكبر ، به منظور اين كه دست به فتنه وآشوب بزنند واعمال ضد انساني وفرار از قانون اخلاقى وديني را موجه نشان دهند ، بر زبان مىآوردند ، واين دو كلمه منصوب ومفعول براي دو فعل مقدر مىباشند كه چنين مىشود : ادخلوا النار ولا تحتملوا العار : در آتش ( جهنم ) داخل شويد وتحمّل ننگ وعار نكنيد . آن گاه امام ( ع ) اين مردم را كه چنين حالتي دارند واين گونه سخنان بر زبان مىرانند ، مانند شخصي دانسته است كه مىخواهد وجههء اسلام را دگرگون سازد وبه طريق استعارهء بالكناية ، فساد عمل وى را خاطر نشان مىفرمايد ، واسلام را به ظرفى تشبيه كرده است كه وارونه شده ومحتويات مفيد آن ريخته شود ووجه مشابهت اين است كه كارهايى كه اينها انجام مىدهند مانند كارهاى كسى از دشمنان اسلام است كه قصد دارد با كارهاى خود اسلام را تباه سازد .
( 45599 - 45584 )
انتهاكا ونقضا ،
اين دو كلمه مفعول له براي فعل تكفئوا ، مىباشند ومىتوان گفت : اين دو كلمه كه به معناى هتك حرمت ونقض پيمان است ، در حقيقت پىآمد ونتيجهء تمام فعلهايى است كه امام ( ع ) به مردم زمان خود نسبت داده ، وذكر اين دو ، در اين مورد خاص مفسّر بقيهء موارد مىباشد .
منظور از پيمان الهى كه حضرت شكستن آن را به ايشان نسبت مىدهد همان تعهدات ديني است كه موقع پذيرفتن اسلام خود به خود به آن ملتزم شدهاند ، يعنى ايمان راستين به خدا وپيامبر وتمام دستوراتى كه از شرع مقدس رسيده است ، وبعد مىفرمايد خداوند اين پيمان را به اين علت وضع كرده است كه خلق را در روى زمين أمان باشد وحرمت حفظ ونگهدارى آن صاحبانش را از شرّ تمام دشمنان حق وحقيقت مصون دارد .