مىرود ، به اين دليل حضرت اين گونه افراد را انتظار كشندگان عقوبت دانسته وآنان را از اين عمل نهى فرموده است وكلمات جهلا وتهاونا وبأسا ، مفعول له مىباشند وهر سه صلاحيت دارند كه علت غايى بعيد شمردن عقوبت باشند زيرا ناآگاهى انسان از كيفرهاى الهى به وسيلهء مرگ وقبر وهراسهاى سخت آخرت اين أمور را در نظر أو بعيد مىنماياند ونيز بىاعتنايى أو به عقوبتهاى سخت خداوند باعث دور دانستن آن مىشود ووى را به تصميم وعزم بر گناهان كمك مىكند وعدم اطمينان به سختگيرى خدا در مجازاتها نيز چنين است .
( 45679 - 45654 )
وانّ اللَّه . . . التناهي ،
اين جمله هشدارى است به مردم كه لعنت خدا بر ملتهاى پيش از اسلام در برابر گناه ترك امر به معروف ونهى از منكر آنها بود ، واين كه سفها ونابخردان آنها ملعونند به اين سبب است كه مرتكب گناه مىشدند ، واما اين كه خردمندان ودانشمندانشان مورد لعنت واقع شدند به اين علت بود كه مفاسدى را كه از ديگران مشاهده مىكردند زشت نشمرده ومانع نمىشدند چنان كه خداوند در قرآن مىفرمايد : « لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ، ذلِكَ بِما عَصَوْا وَكانُوا يَعْتَدُونَ كانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ ، « 66 » » .
( 45691 - 45680 )
الا وقد قطعتم قيد الاسلام . . . احكامه ،
ودر اين قسمت جامعهء زمان خود را آگاه مىكند بر اين كه آنان نيز متصف به صفات پيشينيان هستند كه امر به معروف ونهى از منكر را ترك كرده بودند ومستوجب لعنت خدا شدند اينها نيز در آن لعنت داخل مىباشند وهدف حضرت از تشبيه آنان به گذشتگان آن است كه
هامش
( 66 ) سوره مائده ( 5 ) آية ( 82 ) ، يعنى : كفار بني إسرائيل به اين دليل از زبان حضرت داود وعيسى بن مريم مورد لعنت قرار گرفتند كه گناه ومعصيت مىكردند واز كارهاى زشتى كه انجام مىدادند دست برنمىداشتند .