أكرم عليه آنها نفرين كرد وگفت : خدايا عقوبت خود را بر مضر وارد كن وسالهايى مثل سالهاى يوسف بر آنان قرار ده ، بدين علت هفت سال به قحطى وخشكسالى دچار شدند تا به حدّى كه پشم شتر آميخته با خون را مىخوردند وآن را علهز مىخواندند ، واز شدت فقر وتنگدستى دختران خود را زنده به گور كردند ، ومؤيد اين مطلب آيهء ديگر است كه مىفرمايد :
« وَلا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ
« 60 » » .
برخى گفتهاند : كه زنده به گور كردن آنان دخترانشان را به دليل غيرتمندى آنان بوده است وداستان آن چنين است كه در سالى از سألها قبيلهء تميم از فرمانروايى نعمان ابن منذر سرپيچى كردند ، أو هم غضب كرد وبرادرش ريان بن منذر ، را با تعداد زيادى از قبيلهء بكر بن وائل به جنگ آنان فرستاد ، أو هم با لشكريان خود ، چهار پايان آنها را تصرف كرد وزن وفرزندهايشان را به اسيرى گرفت وبه سوى نعمان برد اما بعد مردم بنى تميم به درخواست پيش نعمان رفتند والتماس كردند كه آنچه از آنها برده شده باز پس دهد ، نعمان به حال آنها رقّت كرد وپذيرفت كه اسيرانشان را آزاد كند اما در أول گفت : هر زن ودخترى كه پدر خود را انتخاب كند وبخواهد به قبيلهء خود برگردد آزاد است وهر كس بخواهد همين جا بماند بايد باشد همهء آنها قبيلهء خود را ترجيح دادند مگر دختر قيس بن عاصم كه أسير كنندهء خود را برگزيد ، قيس كه به غيرتش بر خورد با خود عهد كرد كه هر چه دختر برايش متولد شود زنده به گور كند واز آن به بعد دختران خود را چنين مىكرد وبسيارى از بنى تميم هم از أو پيروى كردند ، اين بود علت رسميت يافتن اين سنت غلط .
2 - دومين بلايى كه بر اثر جهل گريبانگير ملتهاى پيشين شده بود ،
هامش
( 60 ) سوره اسرا ( 17 ) آية ( 31 ) يعنى : هرگز فرزندان خود را از ترس فقر به قتل مرسانيد .