تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 495

مساهمون:

ص٤٩٥
باطل ، أموري را كه سزاوار است مورد مباهات وتعصب واقع شود بيان كرده است كه عبارت از اخلاق بزرگوارانه وكارهاى پسنديده وأمور نيكى مىباشد كه اهالى مجد وشرف از خانواده‌هاى عرب وبزرگان قبايل از نظر اتصاف به آن بر بقيه انسانها مزيت وبرترى يافته‌اند وحرف « با » در « بالأخلاق » متعلق به فعل « تفاضلت » مىباشد زيرا اين مردم بزرگوار در كارهاى نيك به سبب اخلاق پسنديده كسب فضيلت كرده‌اند ودر فصول سابق أصول اخلاق برتر وشاخه‌هاى فرعى هر كدام از آنها را خاطر نشان كرديم . صفت حلم ملكه‌اى است از شاخه‌هاى شجاعت وعبارت است از بردبارى وسنگينى هنگام پيدايش خشم وعلل آن ، ونيز خود را به خطر انداختن به خاطر حفظ مقامات پسنديده به وسيلهء خويهاى پسنديده وهمراه داشتن آن ، كه لازمه‌اش انجام دادن كارهاى نيكى است كه هماهنگ با صفات نيك انساني است از قبيل بذل وبخشش كه دليل جود وسخاى نفساني است ومثل اين كه آدمي براي اهميت دادن به عدالتخواهى ووفاى به عهد الهى از كشتن بستگانش باكى نداشته باشد . پس از توجه دادن به أموري كه شايسته است انسان به آنها ببالد ، فرمود : به داشتن ويژگيهاى پسنديده تعصب داشته باشيد وبعد تفصيل آن را چنين بيان مىدارد . كه از جملهء آنها 1 - حفظ جوار ورعايت همسايه‌دارى مىباشد واين صفت خود نتيجهء دو خصلت نيك مىباشد ، يكى اين كه لازمهء همسايه‌دارى آزار ندادن اوست واين جزء صفت عدل مىباشد دوم اين كه شرط تحققش نيكى به وى وهمدردى وگذشت وراستگويى ودوستى با أو مىباشد واين أمور نيز از فروع عفت است . 2 - ديگر از جملهء خصال پسنديده وفاى به عهدهاست واين نيز از شاخه‌هاى عفت مىباشد .