( 45054 - 45040 )
مدّت العافية فيه بهم ،
حرف « با » براي مصاحبت است ، يعنى عافيت پيوسته همراه آنها بود ودر نسخهء مرحوم سيد رضى مدّت به حالت معلوم آمده مثل مدّ الماء يعنى آب جارى وروان شد . ونيز به ياران خود توصيه مىفرمايد كه امرى را مورد توجه قرار دهند كه سبب افاضهء نعمتهاى خداوند بر گذشتگان بود ، وكرامت وبزرگوارى رشتهء آنها را به آن امر پيوند داده است ، در اين جمله واژهء وصل استعاره است از همراه بودن كرامت الهى با آنها در حالي كه امر مذكور را مورد توجه داشته باشند واز اين جهت آن را با ذكر حبل كه به معناى ريسمان است مرشّح ساخته است .
( 45084 - 45055 )
من الاجتناب . . . والتواصى بها ،
روشن است كه وجود انس والفت در ميان جامعه تمام نعمتها وخوبيهايى را كه در متن سخنان امام بيان شده در بر دارد .
واجتنبوا . . . وتخاذل الأيدي ، ودورى كنيد از أموري كه گذشتگان به آن وسيله موجبات عزّت وبزرگوارى خود را دگرگون كردند ، سست شدند ، نيروى خود را از دست دادند ، ويكايك مهرههاى كمرشان در زير بار كيفر وعقوبت الهى خرد شد ، وآن أمور عبارتند از كينه ورزى وتجاوز ودشمنى وعدم توجه به حقوق ديگران وجز اينها وهمهء اين أمور ضدّ انس والفت مىباشند .
( 45087 - 45085 )
تخاذل الأيدي ،
اين عبارت كناية است زيرا معمولا يارى كردن به توسط دست مىباشد وتخاذل به معناى دست از يارى همديگر برداشتن است ، منظور از امتهاى گذشته كه حضرت ياران خود را امر به عبرت گرفتن از احوالشان فرموده مطلق جامعههاى پيشين مىباشند نه يك ملت معين ومشخصى زيرا بطور كلى هر أمتي كه دست به دست هم دهند وهمديگر را كمك ويارى كنند عزت وآقايى مىيابند ودشمن تاب مقاومت با آنها را از دست مىدهد وبر عكس هر جامعهاى كه با هم اختلاف داشته باشند وتفرقه وجدايى ميانشان حكمفرما باشد به خوارى وذلّت دچار شده ودشمنان بر آنها چيره خواهند شد .