تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 483

مساهمون:

ص٤٨٣
ويادآورى كمال أو وو وعده ووعيدها موقعيتهاى ترس‌آور قيامت در پيشگاه وى مىكند وتمام اينها نقطهء مقابل تكبر وخود بزرگ بيني مىباشد اين است كه مىفرمايد : خداوند به خاطر حفظ بندگانش از ظلم وستم وكيد شيطان ، نماز ، زكات ومجاهده در گرفتن روزهء واجب ، انسانها را حراست فرموده است تا أعضاء وجوارح آنان آرام وچشمهايشان خاشع وغرايز وتمايلات سركش ايشان خوار وذليل ودلهاى آنها خاضع شود وتكبر از آنان رخت بر بندد ، به علاوة ساييدن پيشانى كه بهترين جاهاى صورت است به خاك موجب تواضع وگذاردن اعضاى پر ارزش بدن بر زمين دليل كوچكى وفروتنى كامل مىباشد .

امّا الزكاة ،

زكات به دو علت از بين برندهء صفت تكبر مىباشد : 1 - پرداختن زكات سپاسگزارى از نعمت منعم در برابر نعمت مال ، است چنان كه عبادتهاى ديگر شكر نعمت بدن است ومعلوم است كسى كه در برابر منعم به سپاسگزارى پردازد ، به ستايش أو پرداخته است واين امر خود مبارزهء با تكبر وخودخواهى است . 2 - كسى كه مىداند از طرف خدا بر أو زكات واجب شده وقبول دارد كه بايد آن را بپردازد ، با توجه به بىنيازى وغناي مطلق حق تعالى ، خود را در مقابل قدرت كامل وى ، مقهور وناگزير مىبيند ، وتمام اين أمور ، با تكبر وشانه خالى كردن از زير بار عبادتها منافاة دارد .

ومجاهدة الصيام ،

روزه گرفتن را با عنوان مجاهدهء روزه نام برده است ، به دليل مشقت‌هايى كه در آن وجود دارد از قبيل تشنگى وگرسنگى بويژه در روزهاى طولانى تابستان چنان كه فرموده است كه از گرسنگى وتشنگى شكمها به پشت مىچسبد ، وآدمي در تمام اين أحوال توجه به عظمت وجلال الهى دارد ، ومىداند كه اين اعمال را به خاطر اظهار عبوديت وفروتنى در مقابل