تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 386

مساهمون:

ص٣٨٦
باعث توهين به شخص پرهيزكارى است كه خداوند أو را دوست مىدارد ومقامش را بالا برده است . ( 43069 - 43064 ) 18 - مطلب ديگر كه به أصحاب خود خاطر نشان ساخته آن است كه مثل دنيا پرستان أهل دنيا را بلند مقام ندانند وكساني را كه در ميان خلق به سبب موقعيتهاى مالي ورياستى وجسماني داراى وجاهتى مىباشند خيلى مورد اهميت واحترام قرار ندهند زيرا كسى كه به دليل علايق دنيوي وأمور مادي كسى را بلند مرتبه شمارد خود از تقوا بدور است واحترام أو ، علامت دلبستگى به وى وتوجه به دنيا خواهد بود وبر عكس بىتوجهى به چنين شخصي دليل بىعلاقگى به دنيا وأهل آن ونشانهء زهد انسان مىباشد كه از علامتهاى تقواست . ( 43073 - 43070 ) 19 - به ابر درخشندهء دنيا چشم ندوزيد ، ابر درخشنده كناية از زرق وبرقهاى دنياست كه دنيا دوستان پيوسته چشم طمع به آن دوخته‌اند كه روزى به آن دست يابند واز لذتهاى آن بهره‌مند شوند مانند ابرى كه صداى غرّش ودرخشندگى برقش منتظران را متوجه خود مىكند ، انتظار مىكشند تا از بأرش بارانش بهره‌مند شوند . ( 43077 - 43074 ) 20 - ونيز پيروان خود را از گوش دادن به سخنان ستايش كنندگان دنيا نهى فرموده است ، خواه اين كه دنيا پرستان آن را با زبان بستايند ويا با اعمال خود محبوبيّت آن را آشكار كنند ، ويا زينتهاى دنيوي با جلوه‌گريهايشان جلب توجه كنند زيرا اعتنا كردن وبا اهميت نگريستن به هر كدام از أمور فوق ، سبب دورى وانحراف از مسير تقوا وآخرت وسقوط در سياهچال هلاكت وگرفتار كيفر ابدى شدن مىباشد . ( 43081 - 43078 )

21 - ولا تجيبوا ناعقها ،

به سر وصداى دعوت كنندگان به دنيا پاسخ مثبت ندهيد ، به دليل اين كه واژهء نعق ، به معناى صداى قار قار كلاغ مىباشد ، گويا امام ( ع ) دعوت كنندگان به دنيا را به خاطر زشتى معنويشان ، تشبيه به اين