وآن ، درخواست كمك از خداوند وتوجه كامل به اوست زيرا اين مطلب أصل وأساس همهء مطالب است ونيز اشاره كرده به فايدهء تقوا در تقرب ووصول به ساحل درياى عزت وجلال حضرت احديت ظاهر شود ، نهايت مطلوب بندهء خدا رسيدن به جوار قرب حق تعالى ونظر انداختن به عظمت وجلال كبريايى أو ، ودر أمان بودن از غضب وسالم ماندن از حسابرسى دقيق وى مىباشد ، به دليل اين كه أو حاكم على الاطلاق است وبراي رسيدن به اين مطلوب تقوا مهمترين وسيله است وسعادتمند كسى است كه براي نجات از گرفتاريهاى اخروى از تقوا كمك بگيرد زيرا جز تقوا وسيلهء نجاتي از شدايد آن جهان وجود ندارد سرانجام به ذكر فوايد ديگرى براي تقوا پرداخته كه باعث دلبستگى بيشترى به آن مىشود :
1 - تقوا در زندگانى دنيا ، آدمي را از ناملايمات محافظت مىكند چنان كه در قرآن مىفرمايد : « وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ « 12 » » .
2 - فايدهء اخروى ، تقوا در روز قيامت راهى براي ورود به بهشت است ، واين امرى روشن است .
3 - راه پرهيزكارى واضح وروشن است زيرا شارع مقدس پيامبر أكرم ، راههاى تقوا را بيان كرده ومسير آن را مشخص فرموده وتا اين كه براي هيچ فردى پوشيده نباشد ، مگر جاهل ونادان باشد .
4 - آن كه در اين راه قدم گذارد واين مسير را بپيمايد سود مىبرد ، كلمهء سود كه مربوط به أمور مادي است استعاره از نتيجههاى دنيوي واخروى است كه شخص متقى از داشتن تقوا ، كسب مىكند ووجه اين استعاره آن است كه
هامش
( 12 ) سوره طلاق ( 65 ) آيههاى ( 2 و 3 ) يعنى : هر كس پرهيزكار شود خدا راه بيرون شدن از بلا را برايش مىگشايد واز جايى كه گمان نبرد به أو روزى عطا مىكند وهر كه بر خدا توكل كند ، خدا أو را كفايت كند .