تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 353

مساهمون:

ص٣٥٣
وگويا زمين لرزه‌هاى خود را ، جلو آورده وسينه‌هايش را پهن كرده است ، ودنيا از أهل خود ، دست كشيده وآنان را از تحت حفظ خود بيرون ساخته است ، پس تمام دنيا مانند يك روز گذشت ويا مثل يك ماه به سر رسيد وتازهء آن كهنه وفربه آن لاغر شد ، در جايگاه تنگ وكارهاى درهم وبزرگ ، ودر ميان آتشى كه آزارش شديد وآوازش بلند وزبانه‌اش افروخته ، فريادش خشمناك وسوزندگى آن زبانه‌دار ، كه فرو نشستن ندارد ، وهيزم آن پر شعله ، تهديد آن ترسناك ، قعرش ناپيداست اطرافش تاريك ، ديگهاى آن بسيار گرم وكيفرهاى آن رسوا كننده مىباشند ،
« وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً
« 1 » ، » اين گروه از عذاب أيمن واز سرزنشها رها واز آتش دور شده‌اند وبهشت به سبب ايشان آرامش يافته واز منزل وقرارگاه خود شادمان مىباشند ، اينها كساني هستند كه در دنيا كارهايشان نيك وچشمهايشان گريان بود ، شبهايشان در دنيا به سبب توبه واستغفار ، روز ، وروزهايشان از ترس وبىتوجهى به دنيا ، شب بود واز اين رو خداوند بهشت را جايگاه وخوشى را پاداش آنان قرار داد ، وآنها به بهشت وأهل آن سزاوارترند ، در حالي كه با سلطنتى هميشگى ونعمتي ثابت وبرقرار همراه مىباشند . پس اى بندگان خدا ، رعايت كنيد آنچه را كه رستگارتان به مواظبت از آن ، سود مىبرد وتبهكارتان با تباه ساختن آن زيان مىبيند ، وبا كردارهايتان بر مرگ‌هايتان پيشى گيريد ، زيرا شما گروگان چيزى هستيد كه پيش فرستاده‌ايد وجزا داده مىشويد به آنچه مقدم داشته‌ايد وگويا ، مرگ شما را دريافته پس نه امكان بازگشت ونه گذشت از لغزش برايتان مانده است ، از خدا مىخواهيم كه ما ، وشما را به پيروى از خود ورسولش وأدار سازد ، وبا افزونى رحمتش از ما ، وشما درگذرد ، به جاى خود بنشيند ، وبر گرفتاريها شكيبا باشيد ، ودست وشمشيرهايتان
هامش
( 1 ) سورهء زمر ( 39 ) آيهء ( 73 ) ، يعنى : وآنان كه از تقواى الهى بر خوردار بودند گروه گروه به سوى بهشت سوق داده مىشوند .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 353 | ابن ميثم البحراني / محمدى مقدم