( تأجج ) : شدت گرما ( وقود ) : جرقّه زدن ( ذكاه ) : شعلهور شدن آن ( فضاعة الامر ) : شدت مطلب واز حدّ واندازه گذشتن آن .
( زمر ) : گروهها ، ومفردش زمره است .
( زحزحوا ) : دور شدند ( اطمأنّت ) : آرامش يافت ( مثوى ) : جايگاه ( مآب ) : محل بازگشت ( مدنيون ) : جزا داده شدگان .
( إصلاته بسيفه ) : شمشير كشيدن
[ ترجمه ]
« خداى را به عنوان سپاسگزارى از نعمتهايش مىستايم ، وبراي اداى حقوقش از أو يارى مىطلبم زيرا كه سپاه أو با عزت وتوانائيش با عظمت است ، وگواهى مىدهم به آن كه محمد ( ص ) بنده وفرستادهء اوست ، مردم را به فرمانبردارى از دستورهايش فرا خواند وبا جهاد ، در راه دين أو ، بر دشمنانش پيروز شد ، همبستگى دشمنان به منظور تكذيب أو ، وكوشش وتلاش آنان براي خاموش ساختن نور أو وى را از دعوت وجهاد باز نداشت ، پس به تقواى الهى چنگ بزنيد ، زيرا :
تقوا را ريسمانى كه دستگيرهء آن محكم وپناهگاهى است كه بلندى آن استوار مىباشد وبه سوى مرگ وسختيهايش بشتابيد وپيش از آمدنش خود را آماده سازيد زيرا قيامت پايان كار است وهمين مرگ بس است كه خردمند را پند دهد ونادان وغافل را عبرت آموزد .
پيش از فرا رسيدن قيامت نيز از أموري آگاه خواهيد شد كه عبارت است از تنگى قبرها وفراوانى حزن واندوه ووحشت از جايگاهى كه بر آن وارد مىشويد وپياپى رسيدن ترسها وبه هم در رفتن استخوانهاى دنده وكر شدن گوشها وتاريكى لحد وبيم از عذاب موعود واندوه پوشاندن قبر واستوار ساختن سنگ بر روى آن .
پس اى بندگان خدا ! به أو توجه كنيد زيرا دنيا همه را به يكسو مىكشاند وشما ورستاخيز به يك ريسمان بسته شدهايد ، وگويا قيامت ، نشانههاى خود را آورده وپرچمهايش را نزديك ساخته ، وشما را بر سر راهش نگه داشته است ،