قدرت حق تعالى به كمال واستحكام آنها پرداخته است تا بزرگوارى وعظمت آفريننده را به اثبات برساند ، وبه اين لحاظ مىفرمايد : به اين دليل است كه بناى ساخته شدهء با دست قدرت أو سستى ندارد وآنچه را كه وى نيرو داده ضعف وزبونى نمىبيند .
( 41486 - 41481 )
69 - هو الظاهر عليها سلطانه وعظمته ،
سلطنت وعظمت اوست كه سر تا سر روى زمين را فرا گرفته است ، امام ( ع ) با ياد آورى ضمير « هو » به حقيقت ذات حق تعالى اشاره كرده است كه هستى محض ووجود حقيقي واجب مىباشد وچون تعريف اين هويت وحقيقت ممكن نمىشود جز به اعتباراتى كه خارج از آن ذات باشند لذا به ظهور وغلبه تعبير فرموده است وبه منظور اين كه مراد از ظهور وغلبه امرى حسّى ومكاني نيست آن را مقيّد به سلطنت وعظمت كرده است كه امرى معنوي است .
( 41493 - 41487 )
70 - وهو الباطن لها ،
اين صفت كه با صفت پيشين تقابل لفظي ومعنوي دارد عبارت از آن است كه حق تعالى با احاطه علميش به أمور داخلي زمين نظارت دارد وچون كلمهء باطن ظهور در امر حسّى وجسماني دارد لذا آن را مقيد به علم ومعرفت كرده است ومرجع ضمير در كلمههاى عليها ( در صفت پيشين ) ولها ( در اين صفت ) زمين وآنچه در آن است مىباشد .
( 41502 - 41494 )
71 - والعالي على كل شيئى ،
عزت وجلال أو بر تمام زمين ومخلوقات آن اشراف وبلندى دارد منظور از عزت وجلال ، پاكى ومبرّا بودن حق تعالى از كليه ويژگيهاى حادث است كه باعث نقص در ذات آنها مىباشد وچون اين خصوصيات از پايينترين مراتب نقص مىباشند لذا خداوند به اين دليل كه از آنها دور است در بالاترين مرحلهء كمال وبرترى قرار دارد وذات مقدس وى به اين اعتبار كه آفريننده وبه وجود آورندهء تمام مخلوقات وصفات آنها مىباشد از آنها برتر است پس علوّ وبرترى حق تعالى بر مخلوقات به