تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 306

مساهمون:

ص٣٠٦
وكارهاى ديگر را كنار بگذارد به اين علت امام ( ع ) خدا را از اين امر كه از ويژگيهاى مخلوق مىباشد منزه دانسته ونسبت اين صفت رنج وزحمت در حفظ چيزى را به خداوند بر خلاف معمول دانسته است . ( 41448 - 41436 )

62 - ارساها ،

زمين را آفريد اما نه روى قرارگاهى كه آن را نگه دارد ، ونيز آن را بر افراشت بدون ستونهاى محسوس ، قرارگاه وستونهاى بالا برندهء آن تنها قدرت كامل حق تعالى بوده است . ( 41454 - 41449 )

63 - حصّنها من الأود والاعوجاج ،

پروردگار عالم زمين را از آن كه در حركت خود از مسير حقيقيش به جهتي ديگر منحرف شود نگهدارى فرمود . . . حكمت ومصلحت اين امر در جاى خود به ثبوت رسيده است . ( 41460 - 41455 )

64 - ومنعها عن التهافت والانفراج ،

زمين را از درهم ريختن وپراكندگى اجزيش از همديگر باز داشت وآن را كروى شكل آفريد ودر جاى خودش قرار داد . ( 41462 - 41461 )

65 - ارسى أوتادها ،

ميخهاى آن را كه همان كوههاست محكم واستوار ساخت ضمن تفسير خطبهء نخستين كتاب بيان داشتيم كه به چه طريق كوهها به منزلهء ميخهاى زمين مىباشد . ( 41465 - 41463 )

66 - ضرب اسدادها ،

سدها بر روى زمين نصب فرمود منظور از سدها كوههاست ويا آنچه كه شهرها وسرزمينها را از همديگر مجزّا مىكند . ( 41468 - 41466 )

67 - استفاض عيونها ،

چشمه‌سارهاى زمين را جوشان ساخت چنان كه قرآن يادآور شده است ،
« وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً »
، « 14 » در گذشته به اين موضوع اشاره كرده‌ايم . ( 41480 - 41469 )

68 - خدّ أوديتها ،

واديها وقسمتهاى روى زمين را از هم جدا كرد ، كوهها وتپّه‌هاى آن را ممتاز ومشخّص كرد . پس از بيان كردن وشمردن قسمتى از آثار
هامش
( 14 ) سوره قمر ( 54 ) آية ( 11 ) يعنى : در زمين چشمه‌ها جارى كرديم .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 306 | ابن ميثم البحراني / محمدى مقدم