سبب جلال وسلطنت اوست وعزت خداوند به اين اعتبار است كه از ذلت وخوارى احتياج بدور مىباشد .
( 41518 - 41503 )
72 - لا يعجزه شيء منها طلبه . . . فيسبقه ،
چون ذات بارى تعالى واجب الوجود است وعلم وقدرتش در نهايت كمال مىباشد وهيچ گونه نقصى در أو راه ندارد وتمام مخلوقات در وجود نيازمند وى هستند بنا بر اين به هيچ رو تصور نمىشود آنچه را كه مىخواهد نتواند به دست آورد ويا چيزى از فرمان وقضاى أو سرپيچى كند ويا با حركت سريعش بر أو سبقت جسته واز دستش برود زيرا هر يك از اين جهات دليل بر عجز وناتوانى ونيازمندى وامكان است كه بر ذات حق تعالى روا نمىباشد .
( 41525 - 41519 )
73 - لا يحتاج إلى ذي المال فيرزقه ،
هيچ نيازى ندارد كه ثروتمندى أو را روزى دهد به دليل اين كه نيازمندى از ويژگيهاى ممكن است ومنظور از اين صفات نفى ويژگيهاى بشرى از خداوند است .
( 41544 - 41526 )
74 - خضعت له الأشياء . . . لعظمة . . . ،
اين خصوصيت باز از صفات ثبوتي خداوند است كه تمام موجودات در پيشگاه عظمت حق تعالى خاضعند ومراد به خضوع موجودات آن است كه همگى تحت سلطهء أو محكوم به امكان بوده وفرمانبردار ونيازمند به كمال قدرت وى مىباشند واز اين رو هيچ كس را توان فرار از حيطهء تسلط أو نيست پس خداوند نسبت به مخلوقاتش به اين دليل سودمند ( النّافع ) است كه كمالات شايسته را به آنها داده وبه اين سبب ضارّ است كه اين كمالات را از حقيقت ذات آنها منع فرموده است ، اگر اشكال شود كه هيچ تصور نمىشود كه كسى از منفعت فرار ويا امتناع كند پس چرا حضرت مىفرمايد : كسى نمىتواند از سود وزيان خداوندى فرار يا امتناع كند ؟ پاسخ آن است كه اين امرى فرضى است يعنى به فرض اين كه بخواهد امتناع كند نتواند ومراد آن است كه هيچ گونه قدرتى ندارد علاوة بر آن ممكن است كسى به دليل