انديشه نيست زيرا انديشيدن از لوازم نفوس بشرى است كه در انجام دادن اعمال از بدن وأمور مادي استفاده مىكند وخداوند از اين خصوصيت بدور است .
9 - ويژگى نهم اين كه خداوند بدون سود بردن غنى وبىنياز است امام ( ع ) با اين بيان ساحت قدس الهى را از همه چيز ودر تمام جهات بىنياز معرفى مىكند وحتى وى را از غنا وبىنيازى متعارفى كه در مخلوقها يافت مىشود پاك ومنزّه دانسته است زيرا اگر مانند ساير أغنياء ثروت را از راه استفاده به دست آورد لازم آيد كه در ذاتش ناقص باشد وبراي رفع آن محتاج به استفاده از غير خود ودر نتيجة ممكن خواهد بود نه واجب .
10 - زمان ياراى همراهى با خدا را ندارد زيرا مصاحبت حقيقي دليل با هم بودن ونزديك شدن است كه اين هر دو از متعلقات جسمند واز طرفي وجود جسم مادّى خود بعد از وجود فرشتگان است ووجود آنان هم معلول ومتأخر از وجود مانع اوّل مىباشد ، بنا بر اين وجود وقت وزمان به چند مرتبه از وجود حق تعالى تأخر دارد ودرست در نمىآيد كه همراه ويا ظرف وجود مىباشد وگرنه به زمان محتاج مىشود نه از آن بىنياز ، در صورتي كه حق تعالى چون بر همهء كائنات واز جمله زمان سبقت دارد پس بكلى از آن بىنياز است وامّا اين كه گاهى نيروى واهمهء انسان ، زمان را با برخى مجردات همراه وبا هم مىداند وآنها را به زمانيّات تقسيم مىكند ، به اين دليل است كه نمىتواند آنها را در خارج از زمان به تصور ذهني در آورد والا مجردات رابطهاى با زمان ندارند .
11 - خصوصيت ديگر براي خداوند آن است كه نياز به كمك أسباب وآلات ندارد زيرا هر چه كه نيازمند به كمك گرفتن از أسباب وآلات باشد ذاتش ممكن است وواجب الوجود نخواهد بود امّا حق تعالى كه واجب الوجود وهستى بخش تمام كائنات مىباشد كه از هر گونه كمك ويارى واز هر نوع سبب وآلتى
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 276
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٢٧٦