( 1222 ) 222 - از خطبههاى آن حضرت ( ع ) است : هنگامى كه عازم به سوى بصره بود در محل ذي قار اين خطبه را ايراد فرمود ، واقدى در كتاب جمل آن را ذكر كرده است :
: فَصَدَعَ بِمَا أُمِرَ بِهِ وَبَلَّغَ رِسَالاتِ رَبِّهِ - فَلَمَّ اللَّهُ بِهِ الصَّدْعَ وَرَتَقَ بِهِ الْفَتْقَ - وَأَلَّفَ بَيْنَ ذَوِي الْأَرْحَامِ - بَعْدَ الْعَدَاوَةِ الْوَاغِرَةِ فِي الصُّدُورِ - وَالضَّغَائِنِ الْقَادِحَةِ فِي الْقُلُوبِ ( 54473 - 54441 )
[ لغات ]
( ذوقار ) « 1 » : جايى است نزديك شهر بصره كه قبل از اسلام جنگ ميان عربها وفارسيان در آن جا واقع شد .
( صدع ) : قطع كردن واز هم پاشيدن .
( واغره ) : چيزى كه داراى گرماى بسيار شديدي باشد ، وفي صدره وغرة يعنى در سينهء أو دشمنى وكينهاى وجود دارد كه از خشم مىتابد ، وعداوة واغرة : دشمنى شديدي ( ضغاين ) : كينهها .
[ ترجمه ]
« پيامبر أكرم به آنچه مأمور شده بود حقيقت را آشكار كرد وپيغامهاى پروردگار خود را رساند ، پس خداوند به وسيلهء أو از هم گسيختهها را مرتب وپراكندگيها را گردآورى فرمود ، وميان خويشاوندان وبستگان كه دشمنى شديد در سينههاى آنها قرار داشت وآتش كينه دلهايشان را مىسوخت ، پيوند الفت برقرار كرد » .
هامش
( 1 ) ما بين كوفه وواسط جايى است كه حضرت هنگامى كه از مدينه به جانب بصره حركت كرد ، در آن فرود آمد ، ومردم با أو بيعت كردند وپس از آن جنگ جمل به وقوع پيوست .