از بدن به علت عوارض مادّى وبيماريهاى جسماني واقع مىشود ، زيرا كه اين امر براي أهل تقوا وزهد پيشگان شگفتىآور وتأسّفبار نيست بلكه امرى عادى وطبيعي است .
در باره مرجع ضمير احيانهم دو احتمال است : 1 - منظور أهل دنيا باشد يعنى تقوا پيشگان مىبينند كه أهل دنيا با آن كه در ظاهر زندهاند امّا حيات معنوي را كه بسته به تقوا وعمل صالح است از دست دادهاند ، واين براي أهل تقوا بسيار گران ومايهء تأسف است .
2 - احتمال دوم آن كه مراد از مرجع ضمير ، خود أهل تقوا باشد ، يعنى :
ايشان از آن كه نكند در حالي كه در دنيا هستند ، از تقوا ومعنويات دور شوند وحيات واقعي وقلبي را به سبب دلبستگى به أمور مادّى وانجام دادن معاصي وترك طاعت خدا از دست بدهند . توضيح مترجم )
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 200
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٢٠٠