( 1223 ) 223 - گفتار آن حضرت خطاب به عبد اللَّه بن زمعه كه از شيعيانش بود ودر دوران خلافتش از أو درخواست مال كرد :
إِنَّ هَذَا الْمَالَ لَيْسَ لِي وَلَا لَكَ - وَإِنَّمَا هُوَ فَيْءٌ لِلْمُسْلِمِينَ وَجَلْبُ أَسْيَافِهِمْ - فَإِنْ شَرِكْتَهُمْ فِي حَرْبِهِمْ كَانَ لَكَ مِثْلُ حَظِّهِمْ - وَإِلَّا فَجَنَاةُ أَيْدِيهِمْ لَا تَكُونُ لِغَيْرِ أَفْوَاهِهِمْ ( 54532 - 54501 )
[ لغات ]
( جلب ) : مال به دست آمده ، در بارهء اين لغت شارح مىگويد با خاء نيز خوانده شده ولى معناى مناسبى براي آن ذكر نكرده است .
( جناة الثمر ) : ميوهاى كه از درخت چيده مىشود .
[ ترجمه ]
اين سخنان را امام ( ع ) خطاب به يكى از شيعيان ودوستانش به نام عبد اللَّه بن زمعه ، كه در هنگام خلافت وزمامدارى آن حضرت خدمتش شرفياب شد ودرخواست كمك مالي كرد ، فرمود :
« اين مال نه از آن من است ونه از آن تو ، اين غنيمت مسلمانان ودست آورد شمشيرهاى ايشان است ، اگر تو با آنان در نبرد با كافران شركت داشتهاى تو را نيز مانند آنها سهمى خواهد بود ، وگرنه حاصل دسترنج آنان طعمهء ديگران نخواهد شد . »