تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 176

مساهمون:

ص١٧٦
وبر آوردن حاجات آنان ، از كارهاى عادى وهميشگى توست وبندگانت آن را مىدانند وبا آن مأنوسند . ( 54004 - 53996 )

اللهم احملنى . . . ،

در آخر دعا از خدا خواسته است كه عفوش را شامل حال وى كند وبه عدلش با أو رفتار نكند زيرا هر عملي كه بنده انجام مىدهد ، اگر خوب باشد چون در قبال عظمت عدل الهى سنجيده مىشود بىارزش است پس اميدى به پاداش نيست واگر گناه باشد بدون ترديد به عقوبت آن دچار خواهد شد . اين مطلب از لطيفترين چيزهايى است كه نفس انسان را آماده وشايستهء نزول رحمت خداوندى مىسازد . وتوفيق از خداوند است .