ثمّ أمر بهانئ بن عروة ، فأخرج « 1 » إلى السّوق إلى موضع يباع فيه الغنم وهو مكتوف .
قال : وعلم أنّه مقتول ، فجعل يقول : وا مذحجاه ! وا عشيرتاه ! ثمّ أخرج يده من الكتاف وقال : أما من شيء ، فأدفع به عن نفسي ؟ قال : فصكّوه ، ثمّ أوثقوه كتافا ، فقالوا : امدد عنقك ! فقال : لا واللّه ، ما كنت الّذي أعينكم على نفسي . « 2 » فتقدّم إليه غلام « 3 » لعبيد اللّه بن زياد يقال له : رشيد ، فضربه بالسّيف « 4 » فلم يصنع شيئا . فقال هانئ : إلى اللّه المعاد ، اللّهمّ ! إلى رحمتك ورضوانك ، اللّهمّ اجعل هذا اليوم كفّارة لذنوبي ! فإنّي إنّما تعصّبت لابن بنت نبيّك محمّد صلى اللّه عليه وسلم ، فتقدّم رشيد وضربه ضربة أخرى ، فقتله « 5 » - رحمه اللّه .
ابن أعثم ، الفتوح ، 5 / 104 - 105
هامش
- گويد : وقتي مسلم كشته شد ، دربارهء هانى بن عروه نيز دستور داد . گفت : « به بازار ببريدش وگردنش را بزنيد . »
گويد : « هانى را به بازار بردند ، جايىكه گوسفند مىفروختند ، دستهايش بسته بود ومىگفت : « واي مذحج ! كه مذحج ندارم . واي مذحج ! مذحج كجاست ؟ »
وچون ديد كه كس يارى أو نمىكند ، دست خويش را كشيد واز بند درآورد وگفت : « عصا يا كارد يا سنگ يا استخوانى نيست كه يكى با آن از جان خويش دفاع كند . »
گويد : به طرف وى جستند وأو را محكم ببستند . آنگاه گفتند : « گردنت را پيش بيار . »
گفت : « چنين بخشنده وسخاوتمند نيستم وشما را بر ضد خودم كمك نمىكنم . »
گويد : « غلام ترك ابن زياد به نام رشيد ، وى را با شمشير بزد كه شمشير أو كارى نساخت . »
هانى گفت : « بازگشت سوى خداست . خدايا به سوى رحمت ورضاى تو . »
آنگاه غلام ترك ضربت ديگر بزد وأو را بكشت .
گويد : عبد الرّحمان بن حصين مرادي ، رشيد را در خازر بديد كه همراه عبيد اللّه بن زياد بود . كسان گفتند :
« اين قاتل هانى است . »
ابن حصين گفت : « خدايم بكشد اگر أو را نكشم يا در اين كار كشته نشوم . »
آنگاه با نيزه ، بدو حمله برد وضربتي زد وأو را بكشت .
آنگاه گردنش را بزد .
پاينده ، ترجمه تاريخ طبري ، 7 / 2921 ، 2960 ، 2977
( 1 ) - في د : فأخرجوه .
( 2 ) - زيد في د : قال .
( 3 ) - في د : عبد .
( 4 ) - زيد في د وبر : ضربة بالسّيف .
( 5 ) - من د وفي الأصل وبر : قتله .