تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 554

مساهمون:

ص٥٥٤
( 34471 - 34459 )

فرموده است : ما كان بالمدينة فلا أجل فيه . . . تا آخر .

اين سخنى فشرده وقاطع است در برابر اين تصوّر كه ممكن است در پذيرش درخواست عثمان براي مهلت ، كوتاهى ومسامحه‌اى وجود داشته باشد ، زيرا تأخير در جلب رضايت كساني كه در مدينه حضور دارند معنايى ندارد ، ودر مورد مردمى كه در نقاط ديگرند پس از روشن شدن درخواست آنان عذرى براي تأخير ومسامحه نيست ، مانند اين كه أو از بيت المال مسلمانان اموالى بناحقّ به خويشاوندان خود مىبخشيد كه مورد شكايت مسلمانان بود . ما در بخشهاى پيش در باره عثمان ورفتار أو با صحابه وآنچه باعث خشم مسلمانان بر أو شد به اندازه كفايت سخن گفته‌ايم . وتوفيق از خداوند است .