( 1134 ) 134 - از سخنان آن حضرت عليه السّلام است .
يَا ابْنَ اللَّعِينِ الْأَبْتَرِ - وَالشَّجَرَةِ الَّتِي لَا أَصْلَ لَهَا وَلَا فَرْعَ - أَنْتَ تَكْفِينِي - فَوَ اللَّهِ مَا أَعَزَّ اللَّهُ مَنْ أَنْتَ نَاصِرُهُ - وَلَا قَامَ مَنْ أَنْتَ مُنْهِضُهُ - اخْرُجْ عَنَّا أَبْعَدَ اللَّهُ نَوَاكَ ثُمَّ ابْلُغْ جَهْدَكَ - فَلَا أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ إِنْ أَبْقَيْتَ ( 27595 - 27553 )
[ لغات ]
( أبتر ) : هر چيزى كه اثر خوبى از آن به جا نمانده باشد .
( نوى ) : مقصدى كه مسافر از دور يا نزديك ، در نظر مىگيرد ونوى از نأى كه به معناى دورى است نيز مىآيد .
[ ترجمه ]
هنگامى كه ميان آن بزرگوار وعثمان مشاجرهاى در گرفته بود ، مغيرة بن اخنس « 1 » به عثمان گفت ، من براي دفاع از تو ، أو را بس خواهم بود ، امام ( ع ) به مغيرة فرمود :
« اى فرزند ملعون بلا عقب واى زاده همان درختى كه نه ريشهاى دارد ونه شاخهاى ، تو مرا بس خواهى بود ؟ ! به خدا سوگند خداوند كسى را كه تو ياورش باشى عزيز نمىگرداند ، وكسى كه تو دستگيرش باشى از جاى بر
هامش
( 1 ) دشمنى مغيره با امام ( ع ) بدين سبب بود كه برادرش أبو الحكم بن اخنس در جنگ أحد به دست آن حضرت كشته شده بود . ( مترجم )