سازنده ، كامل ، فراگير ، پاكيزه ، با بركت ، گوارا وحاصلخيز ، آن چنان كه گياهان ، انبوه ، شاخهها بارور ، وبرگها سر سبز وشاداب گردد وبا آن بندگان ناتوان خود را نيرو بخشي ، وشهرهاى مرده را زنده گردانى .
بار پروردگارا ! از تو آب مىخواهيم ، آبى بر ما فرو ريز كه بلنديهاى زمين ما را پر گياه سازد ودر دشتها وگودالها جارى گردد ، وبه سبب آن ، نواحي ما را فراخسالى رسد ، وميوهها فراوان شود ودامهاى ما به آن زندگانى كنند ، وسرزمينهاى مردم دور دست از آن بهرهمند گردد ، وحومه وروستاهاى ما از آن كمك گيرد ، اين را از بركات گسترده ، وعطاياى سرشار خويش به بندگان تهيدست ووحوش بىسرپرست خود ، بخشش فرما . بارانى بر ما نازل گردان كه كأم خشك زمين را تر كند وقطرههايش درشت وپياپى باشد ، آن چنان كه باران از پس باران ببارد ، ودانههايش بر سر هم فرود آيد ، نه اين كه رعد وبرق آن بىباران ، وابرش بىآب وكوچك وپراكنده ، وقطرههايش ريز ، وهمراه با باد سرد باشد ، تا اين كه قحطى زدگان ، فراخى زندگى يابند ، وبه بركت آن گرفتاران خشكسالى زنده شوند ، زيرا تويى كه پس از نوميدى مردم ، باران فرو مىفرستى ، ورحمت خود را بر آنها مىگسترانى ، وتو سرپرستى ستودهاى »
[ شرح ]
( 24188 - 24073 ) شريف رضىّ گفته است : اين كه امام ( ع ) فرموده است : « انصاحت جبالنا » ، به معناى : تشقّقت من المحول مىباشد ، يعنى كوههاى ما از خشكسالى شكافت ، چنان كه گفته مىشود : انصاح الثّوب يعنى جامه چاك شد ، همچنين است :
انصاح النّبت يا صاح النّبت ويا صوّح النّبت يعنى گياه خشك گرديد ، وجمله « وهامت دوابنا » كه در خطبه آمده ، به معناى اين است كه : چهار پايان ما تشنهاند ، زيرا هيام به معناى تشنگى است ، واژه حدابير در عبارت حدابير السّنين كه در سخنان آن حضرت است ، نيز جمع حد بار است كه به معناى ناقهاى است كه بر اثر رفتار لاغر گشته وامام ( ع ) آن را به سال قحطى تشبيه فرموده است . ذو الرّمة