تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 818

مساهمون:

ص٨١٨
أمور آينده ، چيزهايى كه هنوز از عالم غيب فرود نيامده‌اند جواب بدهند ! ؟ آرى كساني كه به نيروى الهى مؤيّد باشند وبا نيروى الهى حجابهاى اسرار از جلو چشمشان بركنار شده باشد ، أمور آينده را مىدانند : ما پيش از اين پيرامون چگونگى وتوان امام ( ع ) بر پاسخ گويى أمور آينده بحث كرده‌ايم ( وتكرار آن را لازم نمىبينم ) مقصود امام ( ع ) از « ساعت » روز قيامت مىباشد . أوصاف شتر ، چوپان وهمراهان : مانند اواز خوان ، جلودار ، راننده ، منزلگاه ، سواره وكوچ كننده همه وهمه استعاره‌اند از دو گروه هدايت يافته وهدايت كننده ، گمراه وگمراه كننده . به لحاظ تشبيه كردن انسانها به شتر در اجتماع كردن وفرمانبردارى از پيشوا ودعوت كننده ( كه منقاد ومطيع محض أو مىباشند ) ضمير در كلمهء « أهلها » به كلمه « فئة » باز مىگردد ، بدين معنا كه امام ( ع ) بر كساني از أهل فتنه كه در آيندهء زمان مىبايست كشته شوند آگاه بوده است . ( 18045 - 18025 )

قوله عليه السلام : ولو قد فقدتموني إلى قوله المسؤولين :

مقصود از « كرائه الأمور » در عبارت امام ( ع ) أموري است كه مردم از آنها كراهت دارند وآنها را نمىپسندند . و « حوازب الخطوب » كناية از مصيبتهاى مهمّى بود كه در آينده بر مردم وارد مىشد . وسر افكندگى سؤال كنندگان به دليل حيرت وسرگردانيى بود كه نسبت بعواقب خطرات مصيبتهاى آينده وچگونگى رهايى يافتن از آنها داشتند . منظور از « فشل » ودرماندگى بسيارى از مسئولين ، شانه خالى كردن از پاسخ ، بدليل جهل ونادانيشان از عاقبت كار ، وپرسشهاى مطروحه وخواست جواب از آنها مىباشد . ( 18047 )

قوله عليه السلام : ذلك :

اشاره به سر افكندگى پرسش كنندگان ودرماندگى پاسخ گويان دارد .