بخش سوم خطبه
: فَإِنَّ الدُّنْيَا رَنِقٌ مَشْرَبُهَا رَدِغٌ مَشْرَعُهَا - يُونِقُ مَنْظَرُهَا وَيُوبِقُ مَخْبَرُهَا - غُرُورٌ حَائِلٌ وَضَوْءٌ آفِلٌ وَظِلٌّ زَائِلٌ وَسِنَادٌ مَائِلٌ - حَتَّى إِذَا أَنِسَ نَافِرُهَا وَاطْمَأَنَّ نَاكِرُهَا - قَمَصَتْ بِأَرْجُلِهَا وَقَنَصَتْ بِأَحْبُلِهَا - وَأَقْصَدَتْ بِأَسْهُمِهَا وَأَعْلَقَتِ الْمَرْءَ أَوْهَاقَ الْمَنِيَّةِ - قَائِدَةً لَهُ إِلَى ضَنْكِ الْمَضْجَعِ وَوَحْشَةِ الْمَرْجِعِ - وَمُعَايَنَةِ الْمَحَلِّ وَثَوَابِ الْعَمَلِ - . وَكَذَلِكَ الْخَلَفُ بِعَقْبِ السَّلَفِ - لَا تُقْلِعُ الْمَنِيَّةُ اخْتِرَاماً - وَلَا يَرْعَوِي الْبَاقُونَ اجْتِرَاماً يَحْتَذُونَ مِثَالًا - وَيَمْضُونَ أَرْسَالًا إِلَى غَايَةِ الِانْتِهَاءِ وَصَيُّورِ الْفَنَاءِ ( 12782 - 12702 )
[ لغات ]
( رنق ) : كدر ، تيره وسياه .
( ردغ ) : گل وخاك كه با آب آميخته شود .
( يونق ) : به تعجب مىآورد ، به شگفت در مىآورد .
( يوبق ) : هلاك مىكند ، از ميان مىبرد .
( غرور ) : فريب ، نيرنگى كه ذهنها را به غفلت در مىآورد .
( حائل ) : منتقل شونده ، حيلهگر .
( قمعت الدابة ) : چهارپا دو دستش را بلند كرد به زمين زد وبا دو پايش لگد زد .
( قنصت ) : صيد كرد ، شكار كرد .
( اقصدت ) : به مقصد رسيد .
( اوهاق ) : جمع وهق ، ريسمانها .
( صنك ) : تنگ ، سخت ودشوار .
( اقلع عن الشيئى ) : از آن خوددارى كرد .
( اخترام ) : پيش از مرگ طبيعي مردن ، مرگ زودرس .
( ارعوى ) : خوددارى كرد ، بازگشت .
( حذا حذو فلان ) : كارى بمانند كار أو انجام داد .
( ارسال ) : جمع رسل : دستهء گوسفندى كه بدنبال دسته ديگر حركت مىكند .
( صيّور الأمر ) : سرانجام أمور ، آخر هركار .
[ ترجمه ]
« بدانيد كه آبهاى دنيا سياه وتيره وآبشخورش پر لاي ولجن است ؛ ظاهر دنيا طرب خيز وباطن آن غم انگيز است . دنيا غرورى است كاذب ، روشنايى است رو بتاريكى ، سايهاى است رو به نابودى ، استوانهاى است رو به خرابى ، همين كه فرار كننده از دنيا به آن انس گيرد وانكار كنندهاش به أو اطمينان حاصل كند ، با