يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ وَمَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ » « 4 » .
( 12686 - 12670 ) 7 - خداوند نعمتهاى فراوانش را بر شما ايثار كرد وآنها را بر شما توسعه داد . چنان كه حق تعالى مىفرمايد :
« أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ »
« 5 » .
8 - حق تعالى مردم را بوسيلهء حجّتهاى قانع كننده وبليغ از عاقبت گناه بر حذر داشته ترسانيد . منظور از « حجج » پيامبران ، وپند واندرزهايى است ، كه بندگان را به پيمودن راه حق ، ارشاد وهدايت كرده واتمام حجتي بر متخلّفين از فرمان پروردگار است كه روز قيامت نگويند ما از حقيقت بي خبر بوديم .
9 - خداوند شمارهء همه چيز را مىداند چنان كه در قرآن مىفرمايد :
« لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ »
در توصيه به تقوى وخشيت از خداست .
10 - در مورد انسانها زمان معيّنى را براي زندگى مقرر كرده است ؛ واين معنا به عبارت ديگر نيز چنين بيان مىشود : براي فرا رسيدن مرگشان وقت معينى فرموده است ، جملهء : « توظيفه لهم المدد » مانند « توقيته لهم الآجال » است وهر دو عبارت محدوديّت زمان حيات موجودات بويژه انسانها را بيان مىدارند .
دو كلمهء « إحصاء » و « عدّ » كه به يك معنى هستند ، بدين جهت در كلام امام ( ع ) تكرار شدهاند تا توهّم باطلى را كه براي بعضي پيش آمده واحاطهء كامل خداوند به همهء جزئيّات را به لحاظ نامتناهى بودنشان بعيد دانستهاند از ميان ببرد ، زيرا اين توهّم براي انسان اين شبهه را بوجود مىآورد كه چطور خداوند فرارسيدن
هامش
( 4 ) سوره نمل ( 27 ) آية ( 90 ) : هر كس حسنهاى انجام دهد پاداش بهتر از كار نيكش دريافت دارد ، واز سختيهاى روز قيامت در أمان خواهد بود وهر كس كار زشتى انجام دهد با صورت در آتش مىافتد آيا آنان جز آنچه انجام مىدهند مجازات مىشوند ؟ !
( 5 ) سوره لقمان ( 31 ) آية ( 20 ) : نعمتهاى ظاهري وباطنىاش را بر شما فراوان گردانيد .