تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 497

مساهمون:

ص٤٩٧
است ، كارهاى خود را بخداوند واگذار مىكنم چون أو كفايت كننده ويارى دهنده است . گواهى مىدهم محمّد - صلى اللّه عليه وآله - بنده وفرستاده اوست . أو را به رسالت فرستاد ، تا فرمانش را روا وحجّتش را تمام كند ، وترس از أو را در دلها جاى دهد . »

[ شرح ]

( 12598 - 12580 ) امام ( ع ) در نخستين بخش اين خطبه با بيان چهار صفت از صفات جلال حق به شرح زير أو را مىستايد . 1 - خداوند متعال برترين رتبه را دارد : البتّه منظور از « علوّ مرتبه » ، برترى در مكان نيست زيرا چنان كه در گذشته توضيح داديم حق تعالى از جسمانيّت منزّه وپاك است . بدين جهت مقصود از « علوّ رتبه » برترين معقول است ، به لحاظ اين كه مبدأ وفرجام همه چيز اوست بنا بر اين چنان كه در گذشته توضيح داده‌ايم ، أو برتر مطلقى است ، كه بالاتر از أو در وجود وكمال وشرف ، رتبه‌اى نيست ، ومعناى نزديكى خداوند به اشيا با توجّه به قدرت ونيرومندى حق تعالى متصوّر است ، چه اوست كه همه چيز را ايجاد كرده ، روشن است كه صانع به صنع خود نزديك است . 2 - خداوند به لحاظ جود وبخشش به همهء موجودات نزديك است : دانسته شد كه معناى نزديكى حق تعالى به اشيا نزديكى مكاني نيست ، بلكه نزديكى ، امرى اعتباري است ، كه عقل ما از جهت نزديك بودن فيض وبخشش خداوند به موجودات وپذيرش نعمت از ناحيهء آنها لحاظ مىكند ، وگر نه چشم بينندگان أو را در نمىيابد . آرى چون نعمت خداوند ، در همه جا ظهور وبروز دارد ، بخشش خداوندى را منشأ نزديكى به اشيا مىدانيم . 3 - هر سود وفضيلتى را خداوند عطا مىكند .