گوشهء چشم كه ستمگرى را بر عليه مسلمانى تحريك وزيرچشمى به ناموس كسى نگريسته وبدين سبب مرتكب گناهى شده باشم ، بيامرز خداوندا ، گفتار ناهنجار ، آرزوهاى نابجاى دل ، ولغزشهاى زبانم را عفو فرموده از من در گذر . »
[ شرح ]
( 12110 - 12105 ) امام ( ع ) در تمام فرازهاى اين دعا از خداوند سبحان طلب مغفرت وآمرزش مىكند . مقصود از آمرزش بنده به وسيله خداوند ، يا اين است كه حضرت حق در قيامت گناهانش را بپوشاند تا به هلاكت اخروى دچار نشود ويا گناهانش را براي مردم دنيا فاش نكند تا رسوا شود .
مغفرت به هر دو معنى ، نتيجهاش يك چيز است وآن توفيق دست يافتن به سعادت اخروى ودورى از پيروى شيطان بر انجام گناه است ، پيش از صدور گناه يا قبل از آن كه معصيت برايش بصورت ملكه نفساني شود . منظور از غفران خداوند أموري است به ترتيب زير :
( 12123 - 12111 ) 1 - بخشش گناهانى كه خداوند بدانها آگاهتر است عبارت از انجام أموري است كه در نزد خداوند گناه شمرده مىشود ولى انسان گناه بودن آنها را نمىداند ، وآنها را مرتكب مىشود . چون انسان علم به گناه بودن آنها ندارد ، مكررا آنها را انجام مىدهد . اين است معناى كلام حضرت ، كه اگر من به انجام گناه باز گشتم تو مغفرتت را بر من تكرار كن . تكرار مغفرت وآمرزش خداوند در پى تكرار چنين گناهى است .
( 12136 - 12124 ) 2 - غفران وآمرزش وعدههايى كه در پيش خود براي رضاى خدا انجام دادن آنها را تعهّد كرده امّا آنها را انجام نداده است ، شك نيست كه خوددارى نفس از انجام دادن كار نيك وعدم وفاى به عهد از وسوسههاى شيطانى است .
كه واجب است انسان از خداوند مغفرت بخواهد تا گناهش را بپوشاند ، جاذبهاى در نفس براي انجام عمل پديد آورد ، واز پيروى شيطان بازش دارد .