تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 337

مساهمون:

ص٣٣٧

( 1059 ) 59 - از سخنان آن حضرت ( ع ) است هنگامى كه از جانب أصحاب اعلام خطر شد كه ابن ملجم قصد شهادت آن حضرت را دارد

وَإِنَّ عَلَيَّ مِنَ اللَّهِ جُنَّةً حَصِينَةً - فَإِذَا جَاءَ يَوْمِي انْفَرَجَتْ عَنِّي وَأَسْلَمَتْنِي - فَحِينَئِذٍ لَا يَطِيشُ السَّهْمُ وَلَا يَبْرَأُ الْكَلْمُ ( 10555 - 10534 )

[ لغات ]

( غيلة ) : قتل ناگهانى ، ترور . ( جنّه ) : سپر ، وسيله‌اى كه انسان براي حفظ جان خود از سلاح بدان استتار مىكند . ( طاش السهم ) : تير از هدف منحرف شد ( كلم ) : جراحت ، زخم .

[ ترجمه ]

« از جانب خداوند براي من سپرى استوار ونگاهدارنده است ، اما روزى كه اجل من فرا رسد ، حفاظت خداوندى به كنارى رفته ، مرا تسليم حوادث مىكند ، بدان هنگام تير أجل به هدف خواهد خورد وجراحت آن هرگز بهبود نمىيابد » .

[ شرح ]

( 10555 - 10525 ) ياران امام ( ع ) بارها وى را از كشته شدن ناگهانى به دست پور ملجم - لعنة اللّه عليه - ترسانده وبه عرض رسانده بودند ، كه از أو برحذر باشد . چه اين كه ابن ملجم بارها به كناية قصد پليد خود را ابراز كرده بود . روايت شده است ، كه روزى أشعث ( يكى از ياران حضرت ) ابن ملجم را