تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 293

مساهمون:

ص٢٩٣
پيشواى گمراهان است دوم آن كه حق وباطل را درهم آميخته وباطل را بصورت حق جلوه داده است . 2 - براي پيروان معاوية نيز دو رذيلت ذكر كرده : اوّل آن كه آنها نسبت به دين ، ياغى شده‌اند ؛ دوّم آن كه به دليل شبهه‌ناك بودن موضوع ، آن قدر به دنبال باطل رفته‌اند كه جهلشان به صورت مركّب در آمده است . منظور حضرت از بيان رذائل ايجاد تنفّر نسبت به آنهاست . جان كلام اين است كه به علت پوشيده ماندن حق بر آنان ، ناداني أصحاب معاوية تا بدان حد رسيده است كه گلوهايشان را هدف تيرهاى مرگ قرار مىدهند . اين عبارت كناية از آمادگى فراوان براي مرگ است . حضرت مرگ را به شخصي كه سلاح جنگى بكار مىبرد تشبيه كرده ، آن گاه لفظ هدف را براي گلوى آنها به عارية آورده است ، گويا قصد اين بوده كه براي مرگ لفظ تيرانداز را عارية بياورد . بر اثر تبليغات معاوية وپوشيده ماندن حق بر آنان آماده شده‌اند كه گلويشان را هدف مرگ يعنى هدف تيرها وشمشيرها قرار دهند .