( 1050 ) 50 - از سخنان آن حضرت ( ع ) است كه به هنگام چيره شدن أصحاب معاوية بر آب فرات وبازداشتن ياران امام از نوشيدن آب ، ايراد فرموده است
قَدِ اسْتَطْعَمُوكُمُ الْقِتَالَ - فَأَقِرُّوا عَلَى مَذَلَّةٍ وَتَأْخِيرِ مَحَلَّةٍ - أَوْ رَوُّوا السُّيُوفَ مِنَ الدِّمَاءِ تَرْوَوْا مِنَ الْمَاءِ - فَالْمَوْتُ فِي حَيَاتِكُمْ مَقْهُورِينَ - وَالْحَيَاةُ فِي مَوْتِكُمْ قَاهِرِينَ - أَلَا وَإِنَّ ؟ مُعَاوِيَةَ ؟ قَادَ لُمَةً مِنَ الْغُوَاةِ - وَعَمَّسَ عَلَيْهِمُ الْخَبَرَ - حَتَّى جَعَلُوا نُحُورَهُمْ أَغْرَاضَ الْمَنِيَّةِ ( 9692 - 9650 )
[ لغات ]
( لمه با تخفيف حرف « ميم » ) : جماعتى اندك .
( عمس ) : مبهم ، غير روشن ، كور ، از همين معناست عمس الليل : شب تاريك شد .
( محلّه ) : جايگاه ، منزلت .
[ ترجمه ]
« سپاهيان معاوية از شما خواهان طعام پيكارند ، اينك شما يكى از دو كار را در پيش داريد : يا بايد ذلّت وخوارى را پذيرا گرديده در تشنگى باقي بمانيد ، ويا شمشيرهايتان را از خون دشمنان وخود را از آب فرات سيراب گردانيد . مرگ با ذلّت در زندگى شماست اگر مغلوب شويد وزندگى با عزّت در مرگ شماست اگر پيروز گرديد . اينك اين ميدان كارزار ، شما وشمشيرهاتان واين هم شريعهء فرات ودشمنانتان . معاوية گروهى از گمراهان شام را به ميدان جنگ آورده وحقيقت امر را كه رياستخواهى است از آنان پوشيده داشته وبه بهانهء خونخواهى عثمان گلوهاى خود را هدف پيكانهاى مرگ قرار دادهاند . »