مخالفان ، با وى مىباشد .
منظور از فرمايش واللّه ما آتينا . . . يعنى سوگندى كه حضرت ياد مىكند ودليلي كه براي تعقيب طلحه وزبير وهمدستانشان مىآورد ، تأكيدى است بر علّت ، خروج ومخالفتي كه به آنها نسبت داده است . ممكن است انگيزهاى كه طلحه وزبير را به جنگ يا بدخواهى ، ستمگرى وطغيان عليه آن حضرت واداشته ، شهامت وشجاعت امام ( ع ) در بازداشتن آنها از گفتار وكردار باشد كه از نظر شريعت مجاز نبوده است « 3 » . ولى چون در حقيقت بازدارى آنها از اعمال ضد شريعت ، عمل بدى نيست كه بخواهند به مجازات وكيفر تلافى كنند ، بلكه نيكى در حق آنهاست كه از كجروى بازشان داشته است ، پس نمىتواند دليل مخالفت آنان باشد .
با توضيح فوق روشن شد كه دليل مخالفت ، شكستن بيعت وخروج بر آن حضرت ، حسادت ورقابتى بوده ، كه در امر خلافت داشتهاند وبس .
هامش
( 3 ) مثلا زيادهخواهى از بيت المال مسلمانان .