تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢
آنجا ساكن گردند ، تا آنجا مايهء ايمنى آنها در دنيا و آخرت ، از عذاب باشد ، ولى شما در روز شنبه كه روز عاشورا است - و به قولى فرمود : در روز جمعه كه روز عاشورا است - در آنجا حاضر گرديد و در پايان آن روز كشته مىشوم ، و بعد از من كسى از اهل و خويشان و برادرانم و اهل بيتم ( كه دشمن با آنها بجنگد ) باقى نخواهد ماند ، و سر بريده‌ام را براى يزيد بن معاويه بفرستند .

استرداد اموال طاغوت در منزلگاه تنعيم

امام حسين عليه السّلام با همراهان به حركت خود ادامه دادند تا به سرزمين تنعيم ( حدود دو فرسخى مكّه ) رسيدند ، در آنجا قافله‌اى ديدند كه شترهايشان حامل بارهاى هديه‌اى بود كه استاندار يمن « بحير بن ريسان حميرى » آن را به شام براى يزيد مىبرد . امام حسين عليه السّلام بار قافله را مصادره كرد و از آنها تحويل گرفت ، زيرا رهبرى جهان اسلام حقّ قطعى او بود ( نه يزيد ) ، و به شتردارانى كه آن بارها را مىبردند ( با توجّه به اينكه شترها مال آنها بود ) فرمود : « هر كس دوست دارد به ما بپيوندد و با ما به سوى عراق بيايد ، كرايهء شترانش را به طور كامل مىپردازيم ، و از همكارى او قدرشناسى مىكنيم ، و هر كسى كه مايل به همراهى با ما نيست كرايهء شترانش را كه از يمن تا اينجا طى كرده مىپردازيم . » عدّه‌اى از آنها به امام حسين عليه السّلام پيوستند ، ولى عدّه‌اى ديگر از همراهى با امام عليه السّلام خوددارى كرده و جدا شدند .