بِآياتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُنَ
. » « 1 » اظننت يا يزيد حيث اخذت علينا اقطار الارض و آفاق السّماء ، فاصبحنا نساق كما تساق الاسارى انّ بنا على اللَّه هوانا و بك عليه كرامة و انّ ذلك لعظيم خطرك عنده ، فشمخت بانفك و نظرت في عطفك جذلان مسرورا ، حيث رأيت الدّنيا لك مستوسقة و الامور متّسقة ، و حين صفالك ملكنا و سلطاننا ، حمد و سپاس مخصوص خداوند است كه پروردگار جهانيان است و درود بر جدّم سرور رسولان ، خداوند متعال راست فرمود كه : « سپس سرانجام كسانى كه اعمال بد مرتكب شدند ، به جايى رسيد كه آيات خدا را تكذيب كردند و آن را به سخريّه گرفتند . » اى يزيد ! تو مىپندارى كه چون اطراف زمين و آفاق آسمان را بر ما بستى ، و راه چاره را بر ما مسدود نمودى ، تا ما را همانند برده به هر سو كشاندند ، ما نزد خدا خوار هستيم و تو نزد او گرامى هستى ؟
و اين چيره شدن تو بر ما بيانگر شكوه آبروى تو در پيشگاه خدا است از اين رو بينى بالا كشيدى و تكبّر نمودى و به خود باليدى ، خرّم و شادان شدى كه دنيا در چنبر كمند تو بسته و كارهاى تو آراسته شده است و ملك و مقام رهبرى ما براى تو صاف و هموار گشتهاند .
فمهلا انسيت قول اللَّه عزّ و جلّ : «
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
» ، پس اندكى آرام و آهسته باش ، آيا سخن خدا را فراموش كردهاى كه فرمود : « آنها كه كافر شدند ( و راه طغيان را پيمودند ) تصوّر نكنند كه اگر به آنها مهلت مىدهيم به سود آنها است ، ما به آنها مهلت مىدهيم كه بر گناهانشان بيفزايند و عذاب
هامش
( 1 ) . سورهء روم ، آيهء 10 .