و نيزهها را كه متوجّه امام حسين عليه السّلام مىشد ، به جان خود مىخريد ، و صورت و گلويش را سپر امام عليه السّلام قرار داده بود .
او مقابل صف دشمن آمد و آنها را به اين آيات قرآن ( كه از زبان مؤمن آل فرعون ، به حمايت از موسى عليه السّلام خطاب به فرعونيان ، در سورهء غافر آمده ) مخاطب قرار داده و صدا زد :
يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ مِثْلَ يَوْمِ الْأَحْزابِ - مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ - وَ يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنادِ - يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ ما لَكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ
، اى قوم من ! من بر شما از روزى همانند روز ( عذاب ) اقوام پيشين بيمناكم و از عادتى همچون عادت قوم نوح و عاد و ثمود ، و كسانى كه بعد از آنان بودند ( از شرك و كفر و طغيان ) مىترسم ، و خداوند ظلم و ستمى بر بندگانش نمىكند - اى قوم من بر شما از روزى كه مردم يك ديگر را صدا مىزنند ( و از همديگر يارى مىطلبند و صدايشان به جايى نمىرسد ) بيمناكم - از همان روزى كه روى مىگردانيد و فرار مىكنيد ، امّا هيچ پناهگاهى در برابر عذاب خداوند براى شما نيست . « 1 » اى قوم من ! حسين عليه السّلام را نكشيد كه اگر او را بكشيد ، بر اثر عذاب الهى بيچاره خواهيد شده ، همانا آن كس كه به خدا نسبت دروغ بدهد ، زيانكار است .
سپس به امام حسين عليه السّلام رو نمود و عرض كرد : « آيا به سوى پروردگارمان و ياران ( شهيدمان ) نرويم ؟ » امام حسين عليه السّلام فرمود : « برو به سوى مقامى كه براى تو بهتر از دنيا
هامش
( 1 ) . سورهء غافر ، آيهء 30 - 33