و بسيار با نماز انس داشت ، به ميدان شتافت و همچون شير دلاور با دشمن جنگيد و در برابر زخمهاى سنگين و بسيارى كه بر بدنش وارد شده بود نهايت مقاومت و صبر را نمود ، تا اينكه با بدن پر از زخم در ميان كشتگان افتاد . و همچنان بيهوش افتاده بود تا اينكه ( به هوش آمد و ) شنيد مىگويند : « حسين عليه السّلام كشته شد . » با زحمت زياد برخاست و از ميان كفشش ، چاقويى را كه پنهان كرده بود ، بيرون آورد ، و با همان با دشمنان جنگيد ، تا به شهادت رسيد ، رضوان خدا بر او باد . « 1 » ياران حسين عليه السّلام براى كشته شدن به سوى جنگ مىشتافتند ، و از همديگر سبقت مىگرفتند ، آن گونه بودند كه در وصف آنها چنين گفته شده :
قوم اذا نودوا لدفع ملمّة * و الخيل بين مدعّس و مكردس
لبسوا القلوب على الدّروع و اقبلوا * يتهافتون على ذهاب الانفس
« آنان كسانى هستند كه هر گاه براى دفع گرفتارى خوانده شوند ، در برابر دشمنانى كه گروهى از آنها نيزهدار ، و گروه ديگر ، در صف فشرده با اسلحه آماده شدهاند ، دلهاى خود را بر روى زرهها مىپوشند ، و جان بر كف و شتابان به سوى نثار جان مىروند . »
هامش
( 1 ) . بعضى اين قهرمان را كه سالخورده بود ، آخرين شهيد از غير بنى هاشم ذكر كردهاند ، كه بعد از شهادت امام حسين ( ع ) شهيد شد ( مقتل الحسين ( ع ) ، مقرّم ، ص 307 ) ( مترجم )