« براى چه اين كار را بكنيم ؟ براى اينكه بعد از تو بمانيم ، هرگز خداوند چنين چيزى را به ما نشان ندهد . » نخست حضرت عبّاس عليه السّلام اين سخن را گفت ، سپس بقيّه در اين گفتار از او پيروى كردند .
در اين هنگام امام حسين عليه السّلام به فرزندان عقيل « 1 » توجّه كرد و چنين فرمود :
حسبكم من القتل بصاحبكم مسلم ، اذهبوا فقد اذنت لكم
، كشته شدن مسلم عليه السّلام در خانوادهء شما براى شما كافى است ، من به شما اجازه دادم از اينجا برويد .
و طبق روايت ديگر : در اين هنگام همهء برادران و افراد خاندانش يك صدا گفتند : « اى پسر رسول خدا ! اگر ما برويم ، مردم چه مىگويند و ما به آنها چه بگوييم ؟ از اين رو كه بزرگ و آقا و اماممان پسر دختر پيامبرمان را رها كردهايم ، و همراه او نه تيرى به سوى دشمن رها كردهايم ، نه نيزهاى افكندهايم و نه شمشير زدهايم ، نه به خدا سوگند اى پسر رسول خدا ! هرگز از تو جدا نخواهيم شد ، بلكه با جان و دل از تو نگهبانى كنيم ، تا در پيش روى تو كشته شويم ، و دستخوش
هامش
( 1 ) . در ماجراى كربلا و عاشورا ، بخشى از ياران امام حسين ( ع ) فرزندان عقيل ( برادر على ( ع ) و فرزندزادگان او بودند ، كه گاهى از آنها به « آل عقيل » ياد مىشد ، كه تنها از فرزندان عقيل غير از مسلم ( ع ) هفت نفر در كربلا به شهادت رسيدهاند كه عبارتند از :
جعفر ، عبد الرّحمن ، عبد اللّه اكبر ، عبد اللّه اصغر ، موسى ، عون و على ( ع ) ( ناسخ التواريخ امام حسين ( ع ) ، ط رحلى ، ص 270 ) .
از فرزندزادگان عقيل نيز يازده نفر به شهادت رسيدهاند ، در نتيجه نوزده نفر از آل عقيل شهيد شدهاند ، و اين از افتخارات عقيل ( ره ) است كه از نسل او يك مجموعه انقلابى و شهادت طلب به وجود آمدهاند ، شرح اين مطلب را در كتاب « مسلم بن عقيل پيشتاز شهيدان كربلا » تأليف مترجم بخوانيد . ( مترجم ) .