عدن و هندوستان آمده بود ، دست يافتند و همه را به غنيمت گرفتند . گروهى نيز از آب برآمدند و يك كاروان عظيم بى دفاع را كه از وادى نيل مىآمد ، غارت كردند . يغماگران از عيذاب به ساحل عربستان رفتند و بعد از آتش افكندن در باراندازهاى « الحوراء » و « ينبع » ، - بنادر مدينه - تا الرابغ ، يكى از بنادر مكّه - ، نفوذ كردند و در نزديكى آن ، سفينهاى حامل زوّار را كه رهسپار جدّه بود ، به قعر آب فرستادند .
عالم اسلام تكان خورد . حتى اميران موصل و حلب كه در برابر صلاح الدين دست در دامن فرنگان زده بودند ، از دوستى با قومى كه چنان بى پروا به حريم مقدسات دينى ايشان تجاوز كرده بود ، ننگ مىداشتند . ملك العادل ، برادر صلاح الدين و حكمران وقت مصر ، در دم به پا خاست و حسام الدين لؤلؤ ، درياسالارمصرى ، را با ناوگانى مملو از دريا نوردان مغربى شمال آفريقا مأمور تعقيب و گوشمالى غارتگران كرد . لؤلؤ ، بعد از نجات دادن قلعهء جزيرهء فرعون و پس گرفتن ايله كه چندى بود رينالد خود از آن رفته بود ، سر در پى يغماگران نهاد و در حوالى « الحوراء » ايشان را دريافت و ناوگانشان را منهدم كرد و تقريبا همه شان را دربند كشيد . تنى چند را به مكّه فرستاد تا سال بعد به هنگام زيارت ، طى تشريفات خاص در قربانگاه منى به كيفرشان رسانند و مابقى را به قاهره برد كه در آنجا همه شان را گردن زدند .
صلاح الدين رسما قسم ياد كرد كه اين گستاخى رينالد را هرگز نبخشايد « 1 » .
انجام اين حمله به نوعى پرده از نيّات اصلى صليبيها برداشت و نشان داد كه هدف اصلى آنان نه آزاد سازى بيت المقدس ، بلكه نابودسازى اسلام بوده است .
جنگ چهارم
اين جنگ كه در آغاز به هدف مصر تدارك ديده شده بود ، بر اثر حوادثى پيچيده از هدف اصلى منحرف گشت . سرانجام نيروهاى صليبى با وعدههاى شاهزادهاى به نام آلكسى به قسطنطنيه آمدند و او را به قدرت رساندند . اما پس از آنكه وى از انجام تعهداتش سر باز زد ، قسطنطنيه عروس شهرهاى آن روزگار را ، دستخوش تهاجم و تاراج ساختند و غنايم بسيارى فرا چنگ آوردند .
هامش
( 1 ) . تاريخ جنگهاى صليبى ، ج 2 ، ص 509 - 511 ( به نقل از ابوشامه ، ص 5 - 231 ؛ ابن اثير ، ص 658 ) .