ميرزا حبيب خراسانى ( 1266 - 1327 ه . ق . )
حاج ميرزا حبيب اللّه از دانشمندان نامدار و روحانى خراسان بود كه در سال 1266 ه . ق ولادت يافت . در عالم عرفان ، عارفى بزرگ بشمار مىرفت . ميرزا حبيب خراسانى نبيرهء سيد محمد مهدى شهيد و از احفاد شاه نعمت اللّه ولى است . وى از حيث فقاهت و مرجعيّت مسلّم و از جهت مناعت طبع از ابناء عصر ممتاز بوده است . به فارسى و عربى شعر مىسرود .
حاج ميرزا حبيب خراسانى در سال 1327 ه . ق . به سراى جاويد انتقال يافت و در مشهد مقدس مدفون گرديد .
ديوانش به چاپ رسيده است .
« * » [ اى ثناگوى تو حق ، راوى مَدْحَت جبريل ]
روزگارى است كه از جور خزان ، فصل بهار * بار بربست و بيكبار برفت از گلزار
گل ز گلزار به صد خون دل آمد بيرون * لاله از باغ به صد خون جگر كرد فرار
و اين عجبتر كه در اين سردى دى شعر حبيب * كار آتش كند اندر دل و جان هشيار
هفتهاى بيش نپايد به چمن صحبت گل * همچو هم صحبتى سيمبر گلرخسار
غنچه نگشوده لب از بهر تكلّم كه ببست * روزگارش دهن از خنده و لب از گفتار
عمرِ شب ، عهد شباب است كه در عين كمال * از جوانى همه نقصان رسدش آخر كار
در دلم بود كه چون سبزه دمد در گلشن * در سرم بود كه چون لاله چمد در گلزار
عشوهپرداز شود چون به چمن چهرهء گل * ارغنون ساز شود چون به دمن صوت هزار
من و با يك دو سه مشكين نفس صاحب طبع * من و با يك دو سه شكّر سخن شيرين كار
بر سر سبزه بنوشم همه جا ساغر مى * بر لب آب بريزم همه دم جام عُقار
هامش
( * ) ديوان حاج ميرزا حبيب خراسانى ، به سعى و اهتمام على حبيب ، كتابفروشى زوّار ، تهران 1361 ش .