اديب الممالك فراهانى ( 1277 - 1336 ه . ق )
سيّد محمّد صادق معروف به « اديب الممالك » متخلص به اميرى فرزند حاج ميرزا حسن فراهانى است . شادروان « اميرى » از سال 1316 هجرى نويسندگى را آغاز كرد و روزنامههاى « ادب » « مجلس » « عراق عجم » و « آفتاب » را اداره مىكرد . وى در قصيده استاد و به سبك شاعران قديم شعر مىسرود . اشعار اجتماعى ، وطنى ، سياسى و انتقادى بسيارى سروده . ديوانش چاپ شده است .
« * » [ در مدح مولانا امير المؤمنين عليه السلام ]
باد نوروزى ز روى گل نقاب انداخته * زلف سنبل را همى در پيچ و تاب انداخته
سايهء سرو جوان بر طرف باغ و جويبار * نيكوئيها كرده امّا اندر آب انداخته
تا شقايق باده اندر ساغر گلرنگ ريخت * نرگس مخمور را مست و خراب انداخته
سرخ گل ماند عروسى را كه هنگام زفاف * جامه گلگون كرده دست اندر خضاب انداخته
باد مشاطّه است بستان را كه در طرف چمن * از عِذار سورى و نسرين حجاب انداخته
ناميه چون مادران مهربان بر دوش و بر * شاهدان باغ را رنگين ثياب انداخته
بر سر اين شاهدان ابر بهارى بامداد * از نثار قطره ، لولوى خوشاب انداخته
فرش بوقلمون همى گسترد طاووس بهار * وز سحاب اندر هوا پرّ غراب انداخته
همچو ماه فرودين در باغ شد دلدار من * لشكر سرو و سمن را در ركاب انداخته
چون گل و سنبل كه با هم توأم آيد در چمن * گيسوان كرده پريش از رخ نقاب انداخته
هامش
( * ) ديوان اديب الممالك فراهانى به تصحيح و حواشى وحيد دستگردى ، 1354 ه . ش .