ابن يمين فريومدى ( درگذشته به سال 769 ه . ق )
محمود بن يمين الدين محمد طغرائى معروف به ابن يمين در اواخر قرن هفتم هجرى در فريومد خراسان چشم به جهان گشود . پدر ابن يمين نيز شاعر بود و با او مشاعره مىكرد . ديوان شاعر يك بار مفقود شد ؛ ناچار ديگر بار اشعارش را گرد آورد .
ابن يمين شاعرى متوسط و تا حدّى پيرو انورى است . در قطعه سرايى مهارتى داشته است . وى در سال 769 ه . ق در زادگاه خويش درگذشت .
ديوانش چاپ شده است .
« * » قصيده در مدح حضرت ولايت
نورى كه هست مطلع آن هل اتى على است * خلوت نشين صومعهء اصطفا على است
مهر سپهر حكمت و جان و جهان فضل * فهرست كارنامهء اهل صفا على است
آن كس كه بتپرستى و ميخوارگى نكرد * سلطان اولياء و شه اصفيا على است
آن كس كه در يقينش نگنجد زيادتى * صد بار اگر ز پيش برافتد غطا على 37 است
آن طفل شير دل كه به توفيق ايزدى * در عهد مهد كرد شكار اژدها 38 على است
آن كس كه با نبى چوبه خلوت دمى زدى * گِرد سرادقات جلال از عبا على است
و آن كو براى دين به سر كفر برفشاند * از ميغ تيغ صاعقه روز وَغا على است
آمد ز حق ندا به نبى در مضيق حرب * كان كس كه بر كند در خيبر ز جا على است
گر بود مستحقّ ز سلف يك وجود كو * باشد به حق وصى ز پى مصطفى ، على است
علم نبى همى طلبى از على طلب * كاو هست شهر علم در آن شهر را على است 39
هامش
( * ) ديوان اشعار ابن يمين فريومدى ، به تصحيح و اهتمام حسينعلى باستانى راد ، از انتشارات كتابخانهء سنائى ، تهران .