بيك ، يوزباشى آقايان است ؛ و بعده به هركس كه به منصب مومى اليه سرافراز باشد . و هرگاه محمود بيك مشار اليه قبل از واقف داعى حق را لبيك اجابت گويد ، نظارت بعده از عاليجاه واقف به عاليجاه محمد ابراهيم بيك يوزباشى ، و بعده به هركس كه يوزباشى طرف خسرو آقا بوده باشد ، متعلق است ؛ و اگر آن منصب به احدى مرجوع نشود ، اختيار تعيين ناظر با بندگان اعلى حضرت متولّى است تا آن كه يوزباشى مزبور تعيين شود . و در وقفنامچهء ثالثه قيد شده كه اگر يوزباشى آقايان طرف خسرو آقا تعيين نشده باشد ، جبّاردارباشى اگر از آقايان عظام باشد ؛ و اگر جبّادارباشى از آقايان عظام نباشد ، اميرآخورباشى اگر از آقايان باشد تا اين كه يوزباشى طرف خسرو آقا تعيين شود ؛ و اگر تمام مناصب عاليه كه در امر نظارت سرافرازى به آن شرطست است ، به احدى داده نشده باشد ، اختيار با بندگان اعلى حضرت متولّى است كه هريك از بندگان را مأذون فرمايند كه به استصواب عالم متوجه باشد تا تعيين يوزباشى آقايان عظام ؛ و شرط نمود ، كه بعد از واقف ، هركس ناظر باشد به استصواب عالم دينى كه رياست اين طبقهء عليّه به او مسلّم باشد و از ساير علما در مجلس اعلى حضرت متولّى مقدّم نشيند و با فقدان وصف مزبور ، عالمى كه به افضليّت اشهر بين الانام باشد ، و با اختلاف به مختار به قرعهء شرعيّه عمل نمايند و تصدّى آنها را تفويض نموده به رفعت و معالىپناهان حاجى محمد كبير تاجر اصفهانى و حاجى مهدى خان بيك تابين عاليجاه واقف و حسن بيك اصفهانى كه ما دام قابليت و اهليّت داشته باشند ، به مصلحت يكديگر به نسق و ضبط و اخذ حاصل آنها اقدام نمايند ؛ و اگر يكى از ايشان غايب باشد يا مانعى داشته باشد ، نايبى تعيين نمايد كه به مصلحت متصدّى حاضر به امور لازمهء تصدّى قيام نمايد .
و هرگاه بعد از حيات واقف ، متصدّيان يا احدى از ايشان را وفات رسد و اولاد ايشان قابليت نداشته باشد ، به كسى كه « عالم » و « ناظر » مصلحت دانند ، بعد از عرض به خدمت اعلى حضرت متولّى رجوع نمايند و حسب الاحكام مطاعهء لازمالاطاعه مالوجهات و وجوهات و حقوق ديوانى موقوفات مزبوره به سيور غال و معافى مدرسهء احداثيهء واقف موسومه به مدرسهء سلطان حسينيه و سركار فيض آثار امام الجن و الانس كه موقوف عليهم اين اوقافند ، مقرّر و شفقت شده است و ما دام امر نظارت با واقف است ، حق النظاره را در وجوه خيرات و مبرّات صرف نمايد .
دفعهء ديگر كه وقف است بر مدرسهء احداثيه عاليجاه واقف واقعه در حوالى چهارسوق بزرگ عباسآباد اصفهان موسومه به مدرسهء سلطان حسينيه و بر مصالح آن ، و مصارف آن را بر اين نحو مقرّر شده كه اوّلا مؤنات زراعات و خرج قنوات و تعمير عمارات و مستغلّات و تعميرات مدرسهء مزبوره و روشنايى مسجد و راهروها و متوضّاهاى مدرسه و
صفويه در عرصه دين ، فرهنگ و سياست ( فارسى ) — صفحة 919
مساهمون: الشيخ رسول جعفريان
ص٩١٩