مقرون دوش به دوش ، و اوان سال جلوس ميمنت مأنوس و اوان شكفتگى گلشن آمال عامّهء نفوس است ، همّت صافى طويت معدلتگستر و ضمير منير مهر اضائت شريعتپرور ، به حكم آيهء وافى هدايت
« الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ »
« 1 » به اجراى اوامر و نواهى خالق كل و خاتم انبيا و رسل و به فحواى صدق انتماى
« أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ »
« 2 » معطوف و مصروف داشته ، امر عالم مطيع شرف نفاذ يافت كه به مضمون بلاغت مشحون
« قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ »
« 3 » پردگيان پردهگشا ، پردهنشين و شاهدان چهرهنما ، خلوت گزين بوده ، به انامل عصيان ، نقاب بىشرمى از رخسار عفّت ، باز ننموده ، دامنزن آتش غضب دادار بىنياز نگردند . و ساكنان خطّهء ايمان و مقيمان دار السعادهء ايقان ، به مضمون حقيقتنمون
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ »
« 4 » دست به آلت قمار دراز نكرده ، بعد از آنكه شطرنجى روزگار ، ايشان را در روز ممات ، مات و فيلبند حيرت و فيلبان هنگامهء عرصات ساخته ، معلوم شود كه آنچه باخته ، بردهاند ، سالك طريق اجتناب بوده ، به هيچ وجه پيرامون آن عمل شنيع نگردند . و كل بيت اللّطف و قمار و چرسفروشى و بوزهفروشى ممالك محروسه را كه هر سال مبلغهاى خطير مىشد ، به تخفيف و تصدق فرق فرقدساى اشرف مقرّر فرموديم و در اين ابواب ، صدور عظام و علماى اعلام و فقهاى اسلام وثيقهء انيقهء على حدّه مؤكّده به لعن ابدى و طعن سرمدى كه مزيّن و موشّح به خط گوهر نثار همايون است ، به سلك تحرير كشيدهاند ، مىبايد كه بعد از شرف اطلاع بر مضمون رقم مطاع ، لا زال نافذا فى الاقطاع و الارباع ، مقرر دارد كه در كل محال متعلقهء به خود ، ساكنين و متوطنين به قانون اظهر ازهر شريعت غرّا و طريق اظهر ملت بيضاء ناهج منهج صلاح و سداد بوده ، مرتكب امور مزبوره نگردند و بدكاران را در حضور اهالى شرع شريف و كلانتران و ريش سفيدان محلات ، توبه دهند و مرتكبين محرّمات مزبوره را تنبيه و تأديب و التزام بازيافت نموده ، هرگاه اشتغال به آن افعال ذميمه نمايند ، بر نهج شرع
هامش
( 1 ) . حج ، 41
( 2 ) . آل عمران ، 132
( 3 ) . اعراف ، 33
( 4 ) . مائده ، 90