معروض داشت .
پادشاه عدالت انتماء چون ملاحظه فرمودند كه سپاهى بر آن عدّه و عدد با ساز و آلت و ابّهت تمام و غرور موفور بدان مرتبه عاجز و مضطرب گشته صدهزار سوار از ايشان در مدّت محاربه به هر جهت تلف و نابود شده بقية السيف [ 498 ب ] ايشان پياده و بيمار راه فرار پيمودند ، بدين موهبت به محامد شكر الهى قيام نمودند و بر استيصال و اضطرار آن جماعت بخشيده ، فرمودند كه : « زبونكشى شيوهء مردى نيست » و نوّاب زينل خان را طلب داشته آن گروه را به گريز بازگذاشتند . بدين مروّت آثار نيكنامى بر صفحهء احوال ملوك روزگار ثبت نمودند .
بعد از فرار سپاه روميّه ، پادشاه جهانگشاى داخل دارالسّلام بغداد گشته صفى قلى خان و آن جماعتى كه در ملازمت وى در بغداد محصور بودند جمله را به عنايت بىغايت نوازش نموده در مراتب مدارج و ادرار و مواجب ايشان افزود و اختلالى كه از نزول مخالفان به دارالسّلام بغداد راه يافته بود جمله را در مقام تدارك معمور و آبادان فرمودند .
پس امر جهانمطاع صادر گرديد كه از ولايت قريب به بغداد سورسات بسيار نقل بغداد نموده به حدّى كه عسرت و تنقيص به عشرت و وسعت مبدّل گرديد . سورسات به اصطلاح تركان راندن و فروختن را گويند ، چون آذوقه و ما يحتاج ضرورى به تحكّم به محلّى برند و به قيمت معمول فروشند .
بالجمله بعد از فراغ خاطر اشرف از تعمير دارالسّلام و احوال علاماتى كه در ركاب صفى قلى خان در بغداد ملازمت خواهند نمود رايات عزّت در كنف حفظ و حمايت مهيمن متعال مراجعت فرموده به صوب دار السرور اشرف ، كه مستقرّ دولت و جلال بود ، بر بساط نشاط روزگار به عشرت مىگذرانيدند . امّيد كه ذات ملكى صفات اين پادشاه درويش دوست رعيّتپرور در حمايت و حفظ پادشاه پادشاهىبخش بوده تطرّق نوايب و حوادث زمان را بدين دولت [ 499 الف ] ابدى و عمر سرمدى راه ورودش مسدود باد - بالنّبىّ و آله الامجاد .
دفتر روضة الصّفويّة كه مشتمل است بر واقعات زمان پادشاهان عليّهء صفويّه تا زمان دولت و اقبال پادشاه جمجاه واسطهء عقد شهنشاهان عالمپناه شاه عبّاس صفوى موسوى حسينى - خلّد اللّه ملكه و خلافته - به توفيق موفّق محرّر گردانيده زمان آن پادشاه خلايق پناه را تا هنگامى كه دفع حافظ احمد پاشاى وزير اعظم قيصر ، كه به استخلاص بغداد مأمور بود ، از صدمهء تيغ جهانگشاى بندگان درگاه عرش اشتباه به وقوع آمده در بلدهء طيّبهء قاين - صانها اللّه تعالى عن الفتائن - در شهور سنهء ستّ و ثلثين و الف [ 1036 / 1626 ] به اتمام رسانيد كه زمان آن پادشاه جمجاه به آن واقعه منتهى بود . امّيد
روضة الصفويه ( فارسى ) — صفحة 901
مساهمون: ميرزا بيگ جنابدى
ص٩٠١