اللّه عليه حتّى يرضى و صلّى اللّه عليه و آله بعد الرّضا صلاة لا حدّ لها و لا منتهى يا ارحم الرّاحمين . » « 1 »
خداوندا ! بر محمد و آل محمد درود فرست و مرا به فضل و رحمتت از آن آتشى كه قهرت آن را مىافروزد نجات ده و لغزشهاى مرا به عفو و كرم نيكويت ببخش و مرا اى بهترين پناهدهندگان در روز جزا محروم و خوار و ذليل مكن . خداوندا چون تو قادرى از هر عذابى بازدارى و هر احسانى را به بندگانت ارزانى دارى و آنچه خواهى انجام دهى و بر هر كارى توانايى ( پس قادرى تا همهء درخواستهاى مرا برآورى ) .
خداوندا هرگاه نام نيكان برده مىشود ، بر محمد و آل محمد درود فرست تا وقتى كه شب و روز در گردش است ، درودى بىنهايت و بىشمار ، درودى كه بوى خوشش فضاى عالم را پر كرده و آوازش آسمان و زمين را فراگيرد . خداوندا آن قدر بر او درود فرست كه راضى شود و پس از رضايت او بازهم به درود و رحمت خود ادامه بده ، درودى بىحد و بىپايان ، اى بخشندهترين بخشايندگان . . . »
( 1 ) اين فرازهاى از دعاى امام عليه السلام مشتمل بر توصيف هولناك و كشندهاى از آتش دوزخ است كه خداوند براى تبهكاران و خودكامگان و بندگان سركش و طاغوتها آفريده است براى آن كسانى كه ظلم و فساد را در روى زمين اشاعه دادهاند و آنان انواع عذابها را در آتش دوزخ مىبينند به حدّى كه هول و هراس آن قابل توصيف نيست ، خداوند ما را از آن عذابها بازدارد .
در اينجا دعاى شريف امام عليه السلام كه پس از نماز شب آن را مىخواند ، پايان گرفت ، دعايى كه از برجستهترين و عاليترين دعاهاى اهل بيت عليهم السلام است .
هامش
( 1 ) صحيفهء سجاديّه : دعاى سى و يكم .