قطع نشد مگر وقتى كه على بن حسين ( ع ) از دنيا رفت . « 1 » مورّخان نقل كردهاند كه گروهى از مردم مدينه از اين راه زندگى مىكردند و نمىدانستند كه چه كسى وسايل زندگى آنها را فراهم مىكند ، وقتى كه امام على بن حسين عليهما السلام از دنيا رفت ديدند آنچه شبها براى آنها مىآوردند قطع شد . « 2 » امام عليه السلام نماز و كمكهاى خود را بشدت از چشم مردم پنهان مىداشت و هرگاه چيزى به كسى مىداد ، صورتش را مىپوشاند تا او را نشناسد . « 3 »
ذهبى مىگويد : امام سجّاد ( ع ) صدقهء فراوان ، آن هم دور از انظار مردم مىداد . « 4 »
امام عليه السلام ، غذايى را كه بين فقرا تقسيم مىكرد در انبانى قرار مىداد و به پشت مباركش مىگرفت و مىبرد ، از اين رو در پشت حضرت اثر آن باقى بود . « 5 » يعقوبى نقل مىكند : وقتى كه امام سجّاد عليه السلام را غسل مىدادند ، روى شانههاى آن حضرت پينهاى مانند پينهء زانوى شتر ديدند ، از اعضاى خانوادهاش پرسيدند كه اين اثر چيست ؟ گفتند : اثر بردن غذا در شبهاست كه به منازل فقرا مىبرد . « 6 »
به هر حال ، صدقات آن حضرت در پنهانى يكى از بزرگترين امور خيريه بوده و بيش از همه در پيشگاه خدا اجر و مزد دارد
( 1 )
تنها رضاى خدا را مىجست
امام عليه السلام در كارهاى خير و احسانى كه به مستمندان مىكرد جز
هامش
( 1 ) صفة الصفوة : 2 / 45 ، الاتحاف بحب الاشراف : ص 49 .
( 2 ) الاغانى : 15 / 326 .
( 3 ) بحار الانوار : 46 / 62 .
( 4 - 5 ) تذكرة الحفاظ : 1 / 75 .
( 6 ) تاريخ يعقوبى : 3 / 45 .