( 1 )
استغفار امام براى گنهكاران شيعه
محبّت امام زين العابدين عليه السلام به شيعيان و دوستدارانش تا بدان جا رسيده بود كه همه روزه براى گنهكاران ايشان طلب مغفرت مىكرد ، امام ، به ام فروه دختر قاسم بن محمد بن ابى بكر فرمود :
« من هر روز و هر شب براى گنهكاران از شيعيانم صد مرتبه دعا مىكنم ، زيرا ما در برابر مصائبى صبر مىكنيم كه از آنها باخبريم ، اما شيعيان ما در برابر مصائبى كه از ( نتايج ) آنها بىخبرند ، شكيبايند . » « 1 »
اين حديث شريف بر ميزان دلبستگى امام عليه السلام و محبّتش نسبت به شيعيان دلالت دارد ، كه براى گنهكارانشان طلب مغفرت و رضوان مىنمايند ، براستى كدام نيكى و احسان بالاتر از اين نيكى و احسان است ؟ !
( 2 )
رفتار امام ( ع ) با دشمنان
اما رفتار امام عليه السلام با دشمنان و كينهتوزان و ستمكاران با گذشت و بخشش و احسان و نيكى همراه بوده است . مورخان مىگويند : اسماعيل بن هشام مخزومى ، والى مدينه بشدت كينه و عداوت اهل بيت عليهم السلام را در دل داشت و در اذيّت و آزار امام زين العابدين عليه السلام بسيار كوشا بود و به خاطر تقرب به حاكمان دمشق ، پدران بزرگوار امام را بر روى منبر دشنام مىداد ، موقعى كه وليد بن عبد الملك روى كار آمد ، به دليل اختلافاتى كه پيش از رسيدن به
هامش
( 1 ) وافى : 2 / 183 ، عيون المعجزات : ص 76 .