در اين روايت چيزى كه باعث ترديد شود وجود ندارد .
( 1 )
امام ( ع ) تقيه را براى شيعه ضرورى مىداند
امام زين العابدين عليه السلام ، با توجه به شرايط دشوار و خفقانآورى كه وجود داشت ، تقيه را براى شيعيانش لازم مىدانست ، زيرا كه حكومت اموى با دقت تمام دوستداران اهل بيت عليهم السلام را زير نظر داشت تا همهء آنان را از صفحهء روزگار براندازد ، اين بود كه دستور امام عليه السلام ، بر اساس حكمت و مطابق با روح و حقيقت اسلام مبنى بر لزوم تقيه و مخفى داشتن شيعيان خود به شرح زير صادر شد :
« خداوند هر گناهى را از مؤمن مىآمرزد و او را در دنيا و آخرت پاك و پاكيزه مىسازد ، غير از دو گناه : يكى ترك تقيه و ديگرى ضايع كردن حقوق برادران دينى . » « 1 »
براستى كه تقيه باعث شد تا در آن روزگار سياه خون شيعيان حفظ شود .
حكومت اموى در همه جا در پى شيعيان و در تعقيب آنها بود ، و كشتار و نابودى را بين آنان گسترش داده بود ، تا بدان جا كه اگر كسى را به يهودى و نصرانى بودن متهم مىكردند بهتر بود تا آن كه متهم شود ، شيعهء آل محمد - صلوات اللّه عليه - است ، از اين رو شيعه به كسى مىگفتند كه نسبت به اهل بيت عليهم السلام - به خاطر تقيه - كينه ورزيده و هيچ توجهى به آنان ندارد ، و نمىدانستند كه اين يك ضرورت مسلّم اسلامى است و اگر آنان پايبند تقيّه نبودند هيچ كس با اعتقاد به ولايت ائمهء طاهرين ( ع ) باقى نمىماند .
هامش
( 1 ) امام زين العابدين : ص 202 به نقل از محاسن برقى .