دعائي لهم رحمتك حتّى يسعد كلّ واحد منّا بفضلك ، و ينجو كلّ منّا بمنّك . . . » « 1 »
« خداوندا به هر كدام از بندگانت كه به وسيلهء ارتكاب گناهى آزارى رسيده و يا نتوانستهام از عيبهاى آنان پردهپوشى كنم و از دنيا رفتهاند در حالى كه نتوانستهام از ايشان عذرخواهى كنم و يا از جانب آنها به من آزارى رسيده و اكنون در قيد حياتند ، اگر من حقى دارم آنها را بخشيدم تو هم با لطف و رحمتت آنان را عفو فرما و به وسيلهء آن عمل بدى كه دربارهء من كردهاند آنها را در عالم برزخ متوقف مفرما و پرده از خلافى كه كردهاند بر مدار و به لطف و احسانت اين بخشش مرا نسبت به آنان صدقه و احسان قرار ده و اين صدقهء مرا بالاترين صدقهء مقربان درگاهت مقرر فرما و در عوض گذشت من از ايشان تو هم از تقصيرات من درگذر و به جاى دعاى خير من در حق آنان ، تو نيز كرم و رحمتت را شامل حال من بفرما ! تا اين كه همهء ما با فضل و كرم تو سعادتمند شويم و در اثر جود و بخششت نجات يابيم . . »
حقا كه امام زين العابدين عليه السلام در تاريخ بشريّت - بجز پدرانش - نسخهء بىنظيرى است ، كه در رفتار و سلوكش دنيايى از شرف و بزرگى و انسانيت مىباشد به حدى كه زبان از توصيفش عاجز و كلمات از احاطه و يا اشارهء به آن قاصر است .
هامش
( 1 ) صحيفهء سجاديّه : دعاى سى و هشتم .