« ابراهيم شاه » از آن صوب ، بىجامه و ثوب « 1 » وثوب « 2 » و ثوب « 3 » اختيار ، و با نديم ندامت « اخبط من عشواء » « 4 » « و اخيب من قابض على الماء » « 5 » و « اخجل من مقمور » « 6 » مقموع « 7 » و مقهور بحدود « خرقان » فرار نموده به قلعهء « قلاپور » « 8 » تحصّن برد . اهل قلعه او را مقيّد ساخته نزد « شاهرخ شاه » شاه وجه عداه « 9 » فرستادند . در راه مرحلهء زندگانيش طى شد و فرس غمر « 10 » عمرش پى ، و نعش او بارض اقدس رسيد « عسى الغوير ابؤسا » « 11 » و بموجب امر شاهى بنه و اسباب او را مأمورين از « قم » حركت داده با « عليشاه » بارض اقدس آوردند . « على شاه » نيز بقصاص خون شاهزادگان ، عسل قصاص « 12 » از ذباب سيف « 13 » قساسى [ 1 ] « 14 » چشيده و با ديدهء نابينا سر [ 2 ] در زير پا ديده از عقب برادر بىروان ، روان شد ، و عاقبت طبع شرس « 15 » سرش در كنار نهاد « كلّ شاة برجلها تناط » « 16 » .
هامش
[ 1 ] - يو ، قاسى . ط ، قصاصى .
[ 2 ] - ط ، ندارد .
( 1 ) - جامه ( ر ب ) .
( 2 ) - جستن .
( 3 ) - بازگشتن ( ر ب ) .
( 4 ) - عشواء ، مادهشترى كه بشب نبيند و هر چيز را پامال كند ( مجمع الامثال ) .
( 5 ) - زيانمندتر از كسى كه آب را بمشت گيرد ( مجمع الامثال ) .
( 6 ) - شرمسارتر از قمار باخته ( ر ك مجمع الامثال ) .
( 7 ) - كوفته .
( 8 ) - بين ساوه و قزوين ( مجمل التواريخ گلستانه ص 36 ) .
( 9 ) - شاه وجه عديه يا عداته ، زشت باد روى دشمنان او .
( 10 ) - اسب نيكو ( ر ب ) .
( 11 ) - غوير . مصغر غار . و ابؤس ج بؤس ، سختى است ، و معنى مثل اينست كه شايد شير از سوى غار پديد آيد . و مقصود از مثل اينست كه شايد شر را خود سبب شدهاى . و براى منشأ مثل رجوع شود به ( مجمع الامثال ) .
( 12 ) - اضافهء تشبيهى .
( 13 ) - ذباب السيف ، تيزى او يا كرانهء آن كه باريك و هر دو طرف تيز باشد . ( ر ب ) و نيز ذباب ، زنبور عسل است ( ر ب ) .
( 14 ) - قساس كان آهنى است به ارمينيه و منه السيوف القساسيه . ( ر ب )
( 15 ) - بدخويى ( ر ب ) .
( 16 ) - . . . ستناط ( مجمع الامثال ) نوط ، تعليق است . و معنى مثل اينست كه هر جنايتكار به جنايت خود دستگير شود ( مجمع الامثال ) .