نيز در آنجا سكونت دارند . « غاچىها » از نسل « غون » و « سلاون » و « آوار » و « خزر » اند ؛ « مچه » از طايفهء قريش و « قموق » از كماكهاى قديمىاند زبان اهالى غازى قموق زبان خاصى است كه با زبان همسايگانش اختلاف زياد دارد .
بطليموس « قموق » را بقيه طايفهء « كام » و « كماك » مىداند كه محل آنها از آنها نام گرفته و بدان تسميه شده است .
( از تاريخ داغستان نسخهء خطى كتابخانهء ملى بشمارهء 2368 ) .
( 950 )
ص 232 ، سطر 11 : داغستان
[ د ا غ س تا ن ] ( اسم خاص ) . داغستان بين چهل و دو تا چهل و چهار درجه عرض شمالى و شصت و سه تا شصت و شش درجه طول شرقى قرار دارد بحدود زير :
شرق : درياى خزر ؛ شمال : رود ترك ؛ غرب : املاك چركسان و ادسا ، جنوب غربى : گرجستان ؛ جنوب شرقى : شيروان ؛ قسمتى از شمال شرقى آن بحسن مكانت معروف ، بخصوص در سواحل دريا و رود ترك كه بر اثر وفور آب بسيار قابل زراعت است . قسمتى از شمال شرقى آن اگرچه حاصلخيز است ولى بواسطه وجود جبال صعب زندگى در آن سخت و پرمشقت است .
مسعودى داغستان را بسال 332 هجرى قمرى مركب از سه ناحيه مىآورد بدينقرار :
اول قيطاق كه از دربند به طرف شمال واقع و حاكم نشينش سمندر يعنى ترخواست . - مىگويند نوشيروان آن را بنا كرد و بعد پايتخت خاقان خزر شد و چون سلمان بن ربيعه آن را بگرفت خاقان پايتخت خود را به - اتل برد . اهالى سمندر خزرى و تعدادى مسلمان و يهود بين آنها زندگى مىكنند ابن حوقل مىگويد روسها در 358 هجرى سمندر را فتح و عمارت و باغهاى كثير و آباد آنجا را ويران كردند .